CHP Lideri Özgür Özel: “Bu Millet Rakibini Hapse Atan Birisine, O Mührü Bir Daha Vermez”

“REJİM DÜŞMAN DEĞİŞTİRİYOR; ARTIK CHP SİYASETİ ONUN DÜŞMANI ÇÜNKÜ KENDİSİNİ DÜŞMANLIK ÜZERİNE KURGULAMIŞ”

“DEVLET BEY BİR BÜYÜKLÜK YAPSIN, EMEKLİ İÇİN 20 BİN LİRANIN ÜZERİNDE OLAN TEKLİFE OY VERECEĞİZ”

“BENİM SİYASETİN BU KADAR KONJONKTÜREL, İKİYÜZLÜ YAPILMASINA TAHAMMÜLÜM YOK”

“ERKEN SEÇİM İSTEMEYE DEVAM EDECEK, ERKEN SEÇİM KOŞUSUNU O GÜNE KADAR ARTAN TEMPOYLA SÜRDÜRECEĞİZ”

“YEREL SEÇİMLERDE AK PARTİLİ SEÇMENDEN ÇOK OY ALAMAMIŞTIK AMA ŞİMDİ DAHA ÇOK ALIYORUZ”

“BİZİM ADAYIMIZ EKREM İMAMOĞLU, ONUN OLMADIĞI SEÇİMİN MEŞRUİYETİ YOKTUR”

“GELECEK DÖNEM LİSTELERDE BAŞÖRTÜLÜ MİLLETVEKİLLERİ GÖRECEKSİNİZ; AÇILIM OLSUN DİYE DEĞİL, ANORMAL DEĞİL”

Cumhuriyet Halk Partisi Genel Başkanı Özgür Özel, Karar TV canlı yayınına katıldı. Elif Çakır, Taha Akyol ve Akif Beki’nin sorularını yanıtlayan Cumhuriyet Halk Partisi Lideri Özel, TBMM Genel Kurulu’nda en düşük emekli aylığı konusunda süren görüşmelerin sorulması üzerine, “Tabii Meclis’teki aritmetiğe bakıldığında 275 milletvekili var AK Parti’nin, 47 milletvekili de MHP’nin var. Bir arada çoğunluğu sağlıyorlar ve istedikleri her türlü kanunu geçiriyorlar. Böylelikle AK Parti ile MHP bir arada olduktan sonra biz hep azınlıktayız. O yüzden de itirazlarımızın bir karşılık bulması mümkün olmuyor” dedi. Özel, şöyle devam etti:

“BÜTÜN EMEKLİLERİ TABANDA BİRLEŞTİRDİLER”

“Emekli maaşı söz konusu olunca, işte en düşük emekli maaşının 18 bin 938 lira olup sonra da ‘Meclis bir şey yapmayacak mı?’ deyince 20 bin liraya çıkması. Bunda tabii hem emekliler arasında bir infial oluştu haklı olarak, hem de siyaset tepki verdi buna. Bütün muhalefet partileri tepki verdi. Biz, DEM, Yeni Yol grubunun üç bileşeni olan Gelecek, DEVA ve Saadet Partisi. (Hatta AK Parti değil mi?) AK Parti’nin içinde de ‘Bunun düşük olduğunu biliyoruz’ diyenler oldu ama böyle olunca bütün muhalefet tepki verdi. Milliyetçi Hareket Partisi Genel Başkanı da ‘Bu bir sefalet ücretidir’ dedi. Biz de aynı cümleyi kullanıyorduk. Böyle olunca ben emeklerle buluşmamızda dedim ki ‘Burada büyük fırsat var. Biz azınlığız ama herkes sözünü tutarsa ilk kez siz çoğunluktasınız. Sizin dediğiniz olur.’ AK Parti 275, karşısı kabataslak yani ölümler, kayıplar, istifalar var ama 325 kalıyor oraya. Haydi oradan 10 eksilt; 315’e 275. Emekliler kazanır herkes sözünü tutarsa. Aslında arkasından da bazen MHP’den böyle hızlı itirazlar gelir. Beş – altı gün bir itiraz gelmedi. Sayın Bahçeli bunu söyledikten hemen sonra ben söylemiştim. İki gün sonra emeklilerle buluşmada söyledim. Ta ki evvelsi günkü grup konuşmasına kadar; ‘Biz ittifak ortağıyız ama iktidar ortağı değiliz. Ama CHP bu maaşlar üzerinden aramıza nifak sokmaya çalışıyor.’ Aslında nifak falan sokmuyoruz. Tabii bizim önergemiz şuydu, dün yedinci maddede reddedilen önergemiz. Biz sadece ‘En düşük emekli maaşı asgari ücret olsun’ demiyoruz. ‘Bu fark kadar, yani AK Parti’nin ‘Verelim’ dediği 20 bin lirayla 28 bin lira arasındaki 8 bin 250 liralık farkı seyyanen bütün emeklilere verelim’ diyoruz. Çünkü bugün 28 bin lira alan için ‘Herkes 28 bin lira alsın, senin için bir şey değişmesin.’ ‘30 bin lira alan için bir şey değişmesin’ şeklinde değil. Bütün emeklilere. Ama zaten bu çok da büyük bir şey değil. Şöyle bir durum var. 2019 yılına kadar, 2019 yılı da dahil olmak üzere en düşük emekli maaşının iki katıydı ortalama emekli maaşı. Bugün 23’e 20. Adeta boş kola şişesini bastırırsınız da tepesi gelir, diple bir olur ya. Bütün emeklileri tabanda birleştirdiler. Ortalama emekli maaşı 23 bin lira olduğuna göre 20 bin liranın da altı olmadığına göre birkaç yıl sonra artık bütün emekliler neredeyse bir yüzde 5’lik, 10’luk istisna hariç en düşük emekli maaşını alır hale gelecekler. Çünkü her seferinde sadece işte taban, baz ücretlerde bir iyileştirme yapılıyor, yoksa o yapılmasa kimse 19 bin lira da alamaz, 13 bin lira, 14 bin lira olanlar var. Hepsi en düşük emekli maaşı seviyesine çıkartılıyor. Durum bu. Peki şimdi ne olacak? Şimdi şöyle bir şey olacak. Bizim tabii dün önergemiz reddedildi. Ama önerge bizim önergemizdi. Ve biz ‘28 bin lira olsun’ diyorduk.”

“20 BİN LİRANIN ÜZERİNDEKİ TÜM TEKLİFLERE OY VERECEĞİZ”

(28 bin lira teklifi gerçekçi mi?) “Ben Devlet Bey’e de şunu söyledim, samimiyetle de bu çağrımı tekrarlıyorum. Devlet Bey büyüğümüz. Bir büyüklük yapsın, hani tırnak içinde raconu o kessin, o söylesin. Desin ki ‘28 bin lira olmaz kardeşim. Biz baktık bunun oluru 24 bin lira.’ 24 bin lira verelim. Yani madem bizim önergemiz dün reddedildi. Ben 28 bin lira önerdim ve muhalefetin hepsi oy verdi. AKP, MHP oylarıyla reddedildi. Şimdi, Devlet bey bir büyüklük yapsın, ne diyorsa o olsun. Biz, 20 bin liranın üzerinde olan teklife oy vereceğiz Devlet Bey’in hatırı için. Onların önergesine. Tabii şu anda bir önerge imkanı yok gibi görünüyor. Meclis’te görüşmeler tamamlanmadan önce her zaman bir tekrir-i müzakere, o madde için görüşmelerin yenilenmesi önergesi sunulabilir. Onu vereceğiz. Ve ‘Bütün herkes oradayken, oylamadan önce bu maddeyi bir daha görüşelim’ diyeceğiz. Orada bir önerisi, olan maddenin görüşülmesi de çoğunluk oyuna bağlı. ‘Görüşelim’ derlerse madde yeniden görüşülür. MHP önergesini verir, ‘23 bin lira olsun’ der 23 bin lira olur. AK Parti der ki ‘Biz hesap kitap yaptık 22 bin lira yapacağız.’ Hiç olmazsa 22 bin olur hiç olmazsa, çünkü o madde geçti gitti. Aksi takdirde biz bütününün oylamasında 20 bin liraya hayır oyu vereceğiz bütün muhalefet partileri gibi. Çünkü sefalet ücreti dediğimiz bir ücrete, ‘evet’ oyu veremeyiz. Eğer ‘hayır’ çoğunlukta çıkarsa haftaya bir daha getirmek mecburiyetinde kalırlar. Çünkü aynı maddeyle baz ücretler de ayarlandığı için, bu düzenleme olmazsa yani 18 bin 938 lirayı da kimseye veremiyorlar. Onu yaparken 20 bin liraya çıkaracaklar. Bekliyoruz. Ama ümitli misiniz? Geçen hafta biraz ümitliydik. Ümitlerimiz kırıldı Devlet Bey’in bu yaklaşımıyla.”

“ASGARİ ÜCRET VEREN İÇİN 29 BİN LİRA OLACAKTI”

(Kaynak üzerinde bir çalışma yaptınız mı?) “İlk önce biz asgari ücretin de 28 bin değil 39 bin lira olması gerektiğini savunduk. O sırada da kaynak tartışmaları vardı. O sırada da şunu önerdik. Şimdi bütün ücretlerden asgari ücrete kadar olan kısmından biliyorsunuz vergi alınmıyor. Ancak sosyal güvenlik primi hem işverenin adına alınıyor. Hem işçi adına da işveren ödüyor Türkiye’deki sistemde. Pratikte öyle oluyor. 29 bin lira asgari ücret Türkiye’de asgari ücretle ilgili 28 bin liralık asgari ücrette şöyle bir açmaz var. Hani satrançta bir açmaz oluyor ya. Ya şah ya kale. Şahı vermeyince kaleni gelip alıyorlar. Böyle bir açmazdayız. Asgari ücret veren için çok yüksek, alan için çok düşük. Berbat bir durumda. Bilhassa bu veren kimse bir; istihdamı, 50-100’ün üzerinde oldukları için tekstilciler Türkiye’deki. Her türlü tekstilciler ve özellikle tekstil ihracatçıları. Çünkü onların başta Mısır olmak üzere, Hindistan olmak üzere, Afrika ülkeleri olmak üzere oradaki asgari ücretle mücadele etmeleri lazım. Mümkün değil. Orada işte 300 – 200 dolara karşılık gelen asgari ücretler var. Bu sefer Türkiye’deki bu asgari ücret ve maliyeti ile birlikte işte bin dolara akın sayılan maliyeti ile birlikte asgari ücret, verene çok fazla geliyor. Ve onun ihracat kabiliyetini zorluyor. Bir diğeri küçük esnaf. Yani bir tane kuaför yanında bir kalfa, bir çırak çalıştırıyor. Onlara verdiği asgari ücret veya biraz üzerindeki ücret, onun için zorlayıcı ama alan için de geçinmek mümkün değil. Burada devletin devreye girmesi gerekiyor. Aslında kendi içinde bir matematiğini arkadaşlar çıkardı. Plan ve Bütçe Komisyonu’nda da tartışmaya açtık. ‘Yanlış’ diyen olmadı. 29 bin liradan 39 bin liraya ve tabii asgari ücret buraya geldiğinde asgari ücretin hemen üzerindeki ücretler de yeni asgari ücretin hemen üzerinde konumlanıyor. İnanılmaz bir Sosyal Güvenlik Kurumu’nun toplamda el ettiği gelir fazlası var primlerde. ‘Bunu dönüp 1-5 arası çalışanı olan küçük esnaflarla belli iş kollarında, başta tekstil ve ev tekstili, tekstil ihracatçıları üzerinden bunlara prim desteği olarak verelim. 10 bin 600 lira ve 5 bin 400 liralık kademelerde prim desteği olarak verelim’ dedik. Devletin cebinden bir kuruş çıkmıyor. İşte geçen sene 251 milyardı, bu sene 524 milyar para geliyor. Bu kadarını dağıttığında da aradaki asgari ücretle ilgili işte 10 bin lira prim desteği veriyorsun. Yani çok kabaca söylüyorum, elbette tam olarak böyle değil. Çünkü başka yerlerden de hesaplanıyor ama. Asgari ücret alan için 39, veren için 29 bin lira oluyor o zaman. Yani oradaki açmaza bir çare üretiyoruz. Ama bunu şundan kabul etmiyor. Çünkü büyük ihracatçılar, yanında çok kişi çalışanlar onlar bunlar, biraz daha fazla prim ödeyecekler. Bu prim tekstilcilere ve küçük esnafa KOBİ’ye desteğe ödenecek. Bu noktada yani arkadaşların da Plan Bütçe Komisyonu’ndaki muhatapları ‘Bu yapısal bir tartışma, bunun yeri burası değil’ deyip geçmişler. ‘Yani biz bunu burada tartışmaya mecbur değiliz’ demişler. Gelelim emekli maaşına. Emekli maaşındaki durum da şöyle. Siyaset veya bütçe, bir ülkenin bütçesi, hele Türkiye gibi bir ülkenin bütçesi bütün ihtiyaçlara yeter de, hepsini birden yetmez. Siyaset tercih belirleme, öncelik belirleme işi. Şimdi bu sene bütçe kalemlerinin arasında 768 milyar lira vazgeçilecek kurumlar vergisi var. Vazgeçilecek kurumlar vergisi. Yani çalışacak, kazanacak ki bu hani böyle çok şey yapmak için demiyorum, çok sloganlaştı, Beşli Çete diye. 40-43 tane kamudan en çok ihale alan firmanın, geçen sene ödemesi gereken dünya kadar vergi, hem de bu kalemde karşılığı önceden hazırlanmış şekilde affedildi. Plan Bütçe Komisyonuna verilen önergelerle. Şimdi emekliye 650 milyar lira lazım, yok. Ama vazgeçilecek kurumlar vergisine 768 milyar var. Emekliye 600 milyar yok, faize 2,4 milyar lira var. Veya peşinen bütçe açığı. ‘Ya bütçe açık verir. Bu büyüyecek olmanın delaletidir’ diye bütçe savunuyorlar. 2,7 trilyon lira açık var. Ama ‘Emekliyi de düşünelim, açığı 3,3 trilyon lirayla başlatıp buna göre büyüyelim’in hesabı yok.”

“ERDOĞAN GİTMİŞ, BU 10 BİN KİŞİYİ GÖSTERİYOR”

“O açıdan bir kere şöyle bir büyük bir haksızlıkla karşı karşıyayız. AK Parti ilk geldiğinde en düşük emekli maaşı 1,5 asgari ücret alıyordu. Bu SSK emeklisi açısından. Hatta burada bir kez daha düzeltelim. Bu yıllardır konuşulur. Bunu Cumhurbaşkanı Yardımcısı bütçe sunumunda kabul ediyor. Plan ve Bütçe Komisyonu üyeleri kabul ediyor. AK Partili hatipler kabul ediyor. Bu o kadar herhalde yayıldı ve bir tepkiselliğe dönüştü ki dün Erdoğan kendi ikna gücüyle bunun yanlış olduğunu, bunun yalan olduğunu, kendileri iktidara geldiğinde asgari ücretin 184 lira olduğunu, ki bu doğru ama en düşük emekli maaşının 66 lira olduğunu söyledi. ‘Üçte biriydi’ dedi. Olacak şey değil. Hemen tabii; ‘Bu rakamı nereden çıkardınız?’ Nereden çıkarmışlar biliyor musun? Eskiden bizim Ege’de rençber Bağ-Kur’u dedikleri bir şey vardı. Tarım sigortalı Bağ-Kur. Günün birinde yani bir gün geliyor ve devlet diyor ki ‘Tarım sigortasına girmek ister misin?’ ‘Ben şimdi emekli olsam’ diyor kişi, 50 yaşında rençber, ‘75 yaşında emekli olacağım.’ Olmaz, onun aklına yatmaz böyle şey. Diyorlar ki ‘Geçmişte devlete verdiğin…’ ‘Koçan’ derler. ‘Bir pamuk koçanı bul…’ Veriyorsun, koçan imzalanıyor, alıyorsun ya. ‘Pamuk koçanı bul, tütün koçanı bu, üzüm koçanı bul, çay koçanı bul, Çay-Kur’a verilmiş; fındık koçanı bul, Fisko Birlik’e verilmiş.’ Yani geçmişte üretim yapıp sattığını ispat et. O senin Bağ-Kur’a giriş tarihin kabul edilecek. Bugün de emekli olmaya niyetlenmişsin. Arada da iş kazası geçirmemişsin ya. ‘İş kazası primi senden almam.’ ‘Hastalandıysan da ilacını kendin aldın. O aradaki sağlık primlerini almam. Filanca primi almam ama kendince aktüeryal dengeyi koruyacak emeklilik primlerini alırım ve seni kolay yoldan emekli yaparım. Koçanı bulursan.’ Bu koçanı bulanları ‘Ver şu kadar para’ deyip emekli yaptılar. Bir furya. Bu emekliler o zaman 66 bin lira almış. Hani bugün dul ve yetim maaşı var ya, 4 bin 800 lira. Şimdi ben desem ki ‘En düşük emekli maaşı 4 bin 800 lira’, kim inanır? O istisna. Bir emeklinin hakkı; işte dul kalmış, yetim kalmış ve yarısı anaya, yarısı çocuklara… Bizce de yanlış, çok az. O da en az asgari ücret olsun ama o başka bir bahis. Rençber Bağ-Kur başka bir bahis. Onun içinde normal bir sigortalılık yok. Bugünden geriye bir kapsama girme var. 9 bin 800 kişiye yapmışlar bunu. Erdoğan gitmiş, 10 bin kişiyi gösteriyor. Bizim bahsettiğimiz en düşük emekli maaşı alan kişi 4,9 milyon bugün. O rakama dönelim. Erdoğan’ın Tarım Bağ-Kur’u 66 bin lira, asgari ücret 184 bin lira dediği gün en düşük SSK emeklisi 276 bin lira alıyormuş. Yani 1,5 denen o. 1,50 asgari ücret alıyormuş. Şimdi 0,7 asgari ücret alıyor SSK’lısı, Bağ-Kur’lusu. Öyle olunca da burada çok ciddi bir itiraz var.”

“EMEKLİLİK VE DEVLET PERSONEL REJİMİ ÜZERİNE ÇALIŞIYORUZ”

“Bu itirazı 5510 sayılı kanun görüşülürken emek örgütleri, Cumhuriyet Halk Partisi, bütün muhalefet partileri dile getirmişti. Aylık bağlama oranlarını değiştirdiler. ‘Böyle yaparsanız’ dediler, ‘Mevcut emekli maaşı çok aşağıya gider. Ayrıca da daha çok çalışan daha az emekli maaşı alır.’ Böyle bir tablo hakikaten ortaya çıktı şimdi. 2025 yılında emekli olursan bir sene daha çalışmaya göre daha yüksek emekli maaşı alıyorsun. Çalışan cezalandırılıyor. Böyle bir zorluk var. Orada başka bir zorluk var. Şimdi emekli maaşında çalışan cezalandırılıyor ama çalışanla emekli arasındaki uçurum o kadar fazla ki. Mesela bana en çok iletilen taleplerden bir tanesi polislerde biliyorsunuz emeklilik yaşı 55. 56 yaşında polis olmuyor. Yönetici falan olmadıktan sonra, yani terfilerle Emniyet Genel Müdürlüğü’nde ilerlemiyorsan ve yönetici değilsen 56 yaşında polis yok. Diyor ki ‘Aldığım maaş üçte birine düşüyor, çocukların ikisi de okuyor. Ben ne yapacağım? Bizi de bıraksınlar 65 yaşına kadar çalışalım.’ Baktığınızda zaten infaz koruma memurları var. Bir bakıyorsunuz 23 yaşında genç delikanlıyla 64 yaşında onun dedesi olacak yaşta bir amca aynı işte koşturuyorlar. Bu da olacak iş değil. Ama infaz koruma memurlarından da ayrı sıkıntı var. Lojmanları yok. Maaşları düşük. Emniyet sınıfı sayılmadıkları için 3600 ek göstergeleri yok. Korkunç yani. O yüzden topyekun hem emeklilik, hem de devlet personel rejimi üzerine hassasiyetle çalışıyor arkadaşlar. Hatta ben bugün sabah 11.30’da günü devlet personel rejimi ve gelecekte Türkiye’ye katkı sağlayabilecek özel sektördeki yetenekli yöneticileri kamuda nasıl istihdam edebiliriz, onunla ilgili Cumhurbaşkanlığı Aday Ofisiyle Genel Merkezin ortak toplantısına başkanlık ederek başladım.”

“O BİN LİRA BİR KOÇ ALIRDI, ŞİMDİ 4 BİN LİRA BİR BUT ALMIYOR”

(Eylemlerin emekliyi etkileyip etkilemediği ve ‘emekliyi kışkırttığı’ iddiaları) “Burada birkaç şey var. Bazı soruların tabi ‘evet’ ve ‘hayır’ değil. Siyah ve beyazın arasında bir yerde tonu oluyor onun. Şöyle mesela, ben miting meydanlarında soruyorum. Yerel seçimden önce de soruyordum. Burada da zaman zaman soruyorum. ‘Emekli ikramiyesi alıyorsunuz, kimin sayesinde alıyorsunuz’ deyince herkes Kemal Bey’i söylüyor. Kemal Bey 2015 yılında ‘Her emekliye bir maaş ikramiye’ diye ilk önce söyledi. ‘Yapamazsın’ dediler. Hatta o zaman BDP herhalde bizim söylediğimizden fazlasını, MHP de biraz azını söylemişti. AK Parti de ‘Yokuz, biz vermeyeceğiz’ demişti. 7 Haziran seçimlerini kaybettiler, 1 Kasım’a giderken ‘Biz de vereceğiz’ dediler. Hatta biz, ‘Bir asgari ücret’ diyorduk, onlar ‘Bir maaş’ dedi ve sonra bin lira verdiler. 2018 seçimlerine kadar vermediler. 2018’e giderken Kemal Bey söyledikçe, söyledikçe 2018 seçimlerinden bir öncekinde bin lirayla başlattılar. Şimdi 4 bin lira. O bin lira bir koç alıyordu. Şimdiki 4 bin lira, bir but almıyor. O kesin. Ben bunlara çok çalışıyorum. Diyorum ki ‘O bin lirayla koçun boynuzundan çektin mi amca?’ ‘Vallahi çektim’ diyor. Şimdi 4 bin lira ile ne alırsın? Bir but alırsın. O kurbanlık koçun bir budunu zor alırsın kasaba gitsen. Ama millet mesela bunu CHP’nin yaptığını biliyor ama bu ne kadar oya döndü, bu tabii zor tartışmalar. Bir yandan EYT meselesi. Tabii orada EYT tansiyonu çok yükseldi. O, bambaşka bir tansiyondu. İktidar bunu uzun süre reddetti, seçime giderken baktı ki çok büyük bir yığın. ‘Biz de vereceğiz’ dedi, verdi, seçimi aldı. Şimdi, ‘Onlar yüzünden oldu’ diyor. Madem şikayet edecektin, yapmasaydın. Biz gelseydik, biz çekseydik ceremesini. Madem yaptın, artık sorumluluğu üstlen. Böyle bir durum var ama bugüne geldiğimizde bugün tabii anket demek her şey demek değil ama bütün anketlerde meslek kırılımları var. Ev hanımlarında AK Parti’nin lehine bir durum var, eskisi kadar olmasa da. Yaşta, gençlerde, 55 yaş üstünde CHP açık ara önde ama emeklilerde son gördüğümüz, Cumhuriyet de yayınlamıştı, Cumhuriyet Halk Partisi’nin oy oranı yüzde 54. CHP’nin oy oranını en yukarıya taşıyor, çünkü sayıları da az değil.”

“BİRİNCİ PARTİYİZ”

“Cumhuriyet Halk Partisi, emeklilerin partisi değildi. Hatta bir ara şöyle bir şey olmuştu, hatırlayın, Kemal Bey noterden taahhüt verdi emekliler için. Tayyip Bey de sonra dedi ki ‘O taahhütname verdi, emekliler oyu bana verdi.’ Yani Tayyip Bey o zaman çok emindi emeklilerden oy aldığına. Zaten şu anda Cumhuriyet Halk Partisi’nin birinci parti olmasını sağlayan en önemli dinamikler, bir belli bir yaş grubunda ve özellikle emeklilerde 55 yaş üstünde açık ara birinci parti olmasıdır. 18-25 yaş arasında açık ara birinci parti olması, bunun yanında düşük eğitim ve onlar zaten çok atbaşıdır, düşük gelir seviyelerinde ilk kez birinci parti olması. Burada açık ara değiliz. Ama ilk kez birinci partiyiz. Hep CHP eleştiriliyordu işte ‘siz elitlerin partisisiniz’ filan. Tabii orada Meclis’e giderseniz, AUDİ’lerin nasıl yer değiştirdiğini de görürsünüz. En mütevazı arabalar CHP’lilerde, en fiyakalı arabalar AK Partililerde artık. Ama bu süreçte düşük gelir seviyesinin, yüksek yaş grubunun, emeklilerin ve gençlerin birinci partisi olmasıyla, birinci partisi olma pozisyonumuzu güçlendiren dört ana kolon bu.”

“KARARSIZLAR DA CHP’YE GELİYOR”

(Partinin oy oranında bir direnç noktası var mı?) “Mesela biz nerede birinci değiliz? Ev hanımlarında birinci değiliz. Farkı kapatıyoruz ama hala AK Parti birinci. AK Parti döneminde istihdam olmuş devlet memurlarında ve AK Parti döneminde iş bulmuş kişilerde, AK Parti döneminde işe girmiş kişilerde yani beyaz, mavi, gri yakalılarda en yakın buradayız. İş kuranlarda biraz daha gerideyiz. AK Parti döneminde devlete girmiş olanlarda daha gerideyiz. Ayrıca 18-25 yaş arası öndeyiz ama 25-35 yaş arası kafa kafayız. 45-55 yaş arası AK Parti önde. Bunlar da bizim her gün baktığımız kırılımlar. Bütün seçmen gruplarında emeklilerde olduğu kadar önde olsak, zaten dediğiniz cam tavan tuzla buz olur. Yüzde 45 bandında olur CHP. Şimdi CHP nerede onu söyleyeyim samimiyetle. Düzenli olarak takip ettiğimiz 9 anket firması var. Düzenli derken örneğin kimi takip etmiyoruz? Referandum akşamı herkes sonuçları yüzde 51 – 48 arasında bulurken yüzde 64 bulan firmaya bakmıyoruz. Yerel seçimlerde son ana kadar ‘AK Parti, CHP’nin elindeki 11 büyükşehirin 16’sını alıyor, CHP 5’e düşecek’ deyip de seçim gecesi büyük yanılana bakmıyoruz. Ama 9 tane her ay ya da 2-3 aylık. Mesela Panorama Ağustos’ta yapmaz. Yılda 2 ay yapmıyor yanılmıyorsam. Her ay yapanları ya da yılda en az 2 ayda bir de olsa düzenli bir trendi olan bütün firmaları arkadaşlar bir de denek sayılarına göre de ağırlıklandırarak bir trend çıkarıyorlar. Orada AK Parti geçen yılı kararsızlar dağıtılmadan, yüzde 28,5 filanla tamamlıyordu. Cumhuriyet Halk Partisi de 32,7 yani 33 ile tamamladı. Oraya baktığınızda aslında 4,2 puan gibi bir fark var. Kararsızlar dağıtıldığında,, bu kararsızları nasıl dağıttığınız önemli. AK Parti dediğiniz rakamlara, yüzde 36-37-38’lere filan geliyor. Ama Tayyip Bey’in deyimiyle bir de kararsızları ‘silkelemek’ var. Yani kararsıza gidip ikinci, üçüncü soruyla ‘Kime kesin oy vermezsin? Kime oy verebilirsin?’ diye bakınca bu bazen CHP’yi yüzde 30-40-41 bulan, AK Parti’yi yüzde 32-33’lerde bulan ve farkı 8 puana çıkaranlar da o kararsızların silkelenmesi. Onu efendim işte ‘Korkuyorlar’, ‘Daha var. Bakalım, görelim, ne vaat edecekler? Hemen oraya gitmeyelim’ diye düşünenlerle, kararsızların AK Parti’ye dönme refleksi CHP’ye gelme refleksinden yarı yarıya düşük. Dört kararsız varsa, ikisi CHP’ye geliyor, biri AK Parti’ye gidiyor, biri kararsızda kalıyor. Kararsızlarla ilgili bir zorlama, ikinci, üçüncü, dördüncü sorularla yapılırsa. Ben genel olarak pozisyonumuzu kötü görmüyorum. Yüzde 35 bandındayız, önümüz açık. İleriye doğru gideriz diye düşünüyorum.”

“AK PARTİ’DEN 6,9 PUANLIK KAYMA GÖZÜKÜYOR”

(CHP, yerel seçimlerde AK Parti’den gelen oyları tutabiliyor mu?) “AK Parti’den bize genel seçimlerde yüzde 1.7 gibi bir oy gelmişti o oy geçişlerini gösteren. Daha çok yerel seçimlerde kaymalar böyle doğrudan yerine, bize AK Parti’den gelen oydan çok yerel seçimlerde seçmen bizim Türkiye İttifakı diye söylediğimiz çizgide ve kendi partisinin adayının olmadığını ya da şanslı görmediği noktada bize destek vermişti. O duruyor. Ama yerel seçimlerde olmayan, örneğin Can Selçuki’nin araştırması dün yayınlandı. Mesela yerel seçimlerde bize AK Parti’den geçiş yüzde 7,1’ydi. Can Selçuki yüzde 6,9 olarak ölçmüş. Yani yerel seçimde gelmeyen bir kısım geliyor. Yerel seçimde gelen bazı oyların geri gitmesi çok normal. Örneğin DEM seçmeni. Adayı olmayan yerde bize oy verdiler ama genel seçimde kendisine oy verir. Ama Cumhurbaşkanı adayında kim kendisine daha yakınsa ya da geleceği açısından görüyorsa öyle verir. O yerel seçimden gelen oyu… Bugün yerel seçime yakın bir oydayız. Ama ‘Yerel seçimde oy veren herkesi biz tuttuk’ diye bir şey söylersek, DEM seçmenine… İYİ Parti’nin AK Parti olmasın diye… İşte Balıkesir’de aldığımız sonuç, Manisa’da, Trakya’da, Antalya’da aldığımız sonuçlar İYİ Parti’den gelen seçmen. Yerel seçim dinamiği içinde gelmişti. Bir kısmı tekrar bizi tercih edebilir. Bir kısmı partisine dönebilir. Ama Adalet ve Kalkınma Partisi’nden, yine söylüyorum. Can Selçuki’nin evvelsi gün yayınlanan son araştırmasında 6,9 puanlık Cumhuriyet Halk Partisi’ne bir kayış var. Yani yerel seçimde biz AK Parti’den çok alamadık ama bu seçimde biraz daha iyi bir noktadayız.”

“LİSTELERDE TESETTÜRLÜ, BAŞÖRTÜLÜ MİLLETVEKİLLERİ GÖRECEKSİNİZ”

(CHP’nin merkez parti haline gelmesi ve açılımlara ilişkin olarak) “Burada samimi kanaatimi söyleyeceğim. Aslında bu açılım – maçılım meselesi, lider için şöyle konforlu bir şey. Bu liderlik algısını pekiştiren bir şey. Yani ‘Ben yaptım’ filan. Ben bu açılım meselesini şöyle görüyorum. Açmamış bir çiçeği, olgunlaşmamış bir meyveyi ortaya çıkarmak için yaptığınız iş doğal değildir. Doğal olanı onun organik olarak orada açabiliyor olması. Benim Parti Meclisi üyem ve Cumhurbaşkanlığı Aday Ofisi’mdeki Gençlik ve Spor Bakanım, bundan önceki iki yılda da Değişim Kurultayı ile birlikte; Sevgi Kılıç. Öyle ‘Efendim bize de bir başörtülü lazım, tesettürlü lazım’ diye değil de Beykoz’un, Beykoz’un bir köyündendir Sevgi. Beykoz’un köyünden, Beykoz’un CHP siyasetindeki mücadele ile belki de başörtüsünün yarattığı zorluklara rağmen, belli dönemlerde, bugün değil ama ilk başlarda yüksele yüksele gelmiş. İstanbul Gençlik Kolları’na kendini kabul ettirmiş. Değişim Kurultayı’nda irade koymuş. Bir kere delege olmuş, bizimle birlikte hareket etmiş. Sonra da hani alnının teriyle, anasının ak sütü gibi helal. CHP’nin ilk başörtülü Genel Başkan Yardımcısı olmuş kişidir. Veya Emine Uçak. Emine Hanım bizim yerel seçimler sürecinde bizim birlikte çalıştığımız Reform Enstitüsü’nde çok doğru raporlamalar yapan bir arkadaşımız olarak, değişim hareketinin sahadaki hem yerel seçim sürecinde, hem devamında çok faydalandığımız bir arkadaş olarak, hak ederek, benim kendisine teklifimle partimize gelen, Parti Meclisimizde yanılmıyorsam 6 Nisan’dan beri olan… 6 Nisan’da ilk aldık ve 21 Eylül’de bir daha seçildi. Şimdi üçüncü kez seçildi. Böyle bir arkadaşımız. Cumhuriyet Halk Partisi’nin listelerinde gelecek dönem tesettürlü, başörtülü milletvekilleri göreceksiniz. Ama bu açılım olsun diye değil. Yani olgunlaşmamış bir meyveyi zorla açarak değil. Zamanı geldi artık. Artık bu anormal bir şey değil. Kimse Sevgi’ye bakınca ‘Bu da CHP’nin başörtülüsü.’ Bu onlara da hakaret, partiye de hakaret, Türkiye’ye de hakaret.”

“BAŞÖRTÜSÜNE DESTEK EYLEMİNDEYDİM”

“(‘Zamanı geldi’ ne demek?) Hayır, şöyle… Cumhuriyet Halk Partisi’nde şu anda bir başörtülü, tesettürlü arkadaşın varlığı başörtülülere bir mesaj değil. Organik olarak başını örten ile örtmeyen eşit şartlarda mücadele edebiliyorlar ve bu noktaya gelebiliyor. Bizim bundan sonra oradan davet etmemiz gereken seçmen değil. ‘Başörtülü arkadaşlar var, bize oy verin’ değil. ‘CHP’de başörtülüler, siyasi rekabette başörtüsüzlerle eşit şartlarda. Gelin burada siyaset yapın.’ Benim esas zamanının geldiğini eskiden başı örtülü birisi CHP’ye baktığında ‘Orada beni kabul etmezler. Ben zorlanırım…’ Mesela Sevgi, hakikaten zorlanacak zamanlarda büyük bir mücadele vererek gelmiş. (Yine de vitrin süsü olmakla suçladılar.) Suçladılar. Ama büyük haksızlık oldu. Eğer vitrin süsüne ‘vitrin süsü’ derseniz o yapışır. Siz bu kadar organik bir siyasetçiye ‘vitrin süsü’ derseniz, en büyük zararı bu sözün sahibi gördü. Benim artık gördüğüm şu. Cumhuriyet Halk Partisi’nde başörtülü olmak ya da olmamak bir dezavantaj ya da avantaj değil. Olması gerektiği gibi normal bir noktadayız. Bundan sonra artık hiçbir şey yok. Bundan önce de ben hani kendimle ilgili dönüp tekrar anlatmayayım. Onu sizin gazeteyi ziyaretimde konuşmuştuk. Zaten Özlem Hanım ile Meclis’te tutanak altında da atışmamız var. ‘Başörtüsü düşmanı partinin temsilcisi’ deyince, ‘Ya yapma’ dedim. Ben 1992-96 arasında Ege Eczacılık’taydım. Başörtülü arkadaşlarımızı laboratuvara sokmamaya kalktılar bir gün. Biz üç gün boykot yaptık. Çıktık, hep birlikte girdik başörtülü arkadaşlarımızla beraber. Sonrasında ‘Bilmiyordum’ dedi. Veya bir kere de beni şeyle suçladılar. Nereden buluyorlarsa buluyorlar. Tabii devlet ellerinde. Yasa dışı örgütlerle birlikte eylem yapmışım Ege Üniversitesi’nde. Doğru. Yasadışı örgütle değil ama yasadışı örgütün uzantısı olmakla suçlanan Grup Yorum’la. DHKP-C ile ilişkilendiriyorlardı. Ben Grup Yorum ile birlikte eylem yaptık. Ama eylem başörtüsüne destek eylemi çıktı. Grup Yorum’cular da oradaydı, ben de oradayım. Bütün demokratlar oradaydık biz. Ben Grup Yorum ile aynı siyasi yönelimde değildim o gün. Ben sol ve sosyal demokrat, kendi kimliğimdeydim. Ama arkadaşları laboratuvara sokmuyorlar diye okulun önünde miting yapmışız, o da öyle çıktı. O yüzden bir kere partinin Genel Başkanı olarak, bizim kadrolarımız olarak biz ne geçmişte, ne bugün başörtüsüyle derdi olan insanlar değiliz. Ama artık zaten bunun bir dert – mert, hani bugün gelinen nokta Türkiye açısından da parti açısından da sağlıklı bir nokta. (Kıyafeti özgürlük sayan bir anlayış.) Doğru. Bir de başörtüsünü ve başörtülüleri kendisinin arka bahçesi, tapulu seçmeni gören anlayış var. Biraz önce Akif Bey’in hatırlattığı. O da yanlış bir anlayış. ‘Başörtülü bendeyse, kendi rızasıyla mücadele ediyordur. CHP’deyse vitrin süsüdür.’ Bu da yanlış bir anlayış. Aynı çarpık bakış açısı.”

“DİYANET’İ NASIL YÖNETECEĞİMİZİ DE ÇALIŞIYORUZ”

(Bu milletin değerleri ile dinle, camiyle uğraşan CHP imajı algısının artık aşıldığını söyleyebiliyor musunuz?) “Yani ben öyle görüyorum. Bursa Ulu Cami’de cuma namazı çıkışı 270 tane selfie çektirdiğime göre ve hiç de böyle kendiliğimizden gittik. Ben utanıyorum, ‘Ya yapmayın camide olmaz’ diye,’Yok yok, benim damat sizden, ona yollayacağım Genel Başkan cumaya gelmiş diye’ diyor. Benim kendimin de CHP’de siyaset yapan arkadaşlarımızın da içimizde Sünnisi var Alevisi var Hristiyan var, her dinden her görüşten her mezhepten arkadaşlarımız var. Kimsenin kimseye iliştiği yoktur, kimsenin kimseyi ne bir yere gitmeye ya da gitti diye eleştirme şeyi var. (‘Bunlar gelse Diyanet’i kapatacak’ dendi size 2023’te) Diyanet’i kuran parti niye kapatsın? Birincisi bu. (İmam hatipleri kapatacak mısınız?) Hayır. Niye kapatalım? Ayrıca ne çalışıyoruz şunu söyleyeyim. Barış Övgün Hocamızı biz bakanlıklar var ya, Cumhurbaşkanlığı sisteminde. Tabii Gölge Kabine deyince her bir bakanlığın karşısında bir şey koymak zorundasınız. Ama boşta kalan kurumlar var. Bunlar da Cumhurbaşkanına doğrudan bağlı kurumlar. İşte KİT’ler, Diyanet İşleri Başkanlığı ve Milli İstihbarat Teşkilatı, Merkez Bankası. Varlık Fonu Yönetimi falan gibi. Varlık Fonu ayrıca tarif edilmiş ama saydığım diğerleri öyle. Barış Övgün Hoca’nın da uzmanlık alanı bu. KİT’ler ve Cumhurbaşkanına doğrudan bağlı kurumların Cumhurbaşkanlığı hükümet sistemindeki yeri gibi bir şey tartışıyor akademisyen olarak. Biz Barış Övgün Hoca’yı PM‘ye de davet ettik, CAO’da da görevlendirdik. Şimdi mesela önümüzdeki günlerde bir konumuz, hem Diyanet’le ilgili, CAO’da bir görevlendirme yapacağız. Cumhuriyet Halk Partisi’nin iktidarında Diyanet İşleri Başkanlığı, Gölge Diyanet İşleri Başkanı koyacağız demeyelim ama, Diyanet İşleri Başkanlığı’nın politikalarının nasıl olacağını tek tek yazacağımız görevlendirmeler yapıyoruz. Ayrıca Alevileri de doğrudan Cumhurbaşkanına bağlı, Sünniler gibi. Yani birisi Cumhurbaşkanına bağlı ‘Çünkü sen makbul mezhepsin.’ Diğeri, sen Kültür Bakanına bağlı. Şimdi söyleyince kızıyorlar, geçmişte ‘Cemevi cümbüş evi’ laflarından dolayı kafadaki kodlama onu Kültür Bakanlığına bağlamış. Biz Alevilerin de Sünnilerin de tüm dinlerin temsilcilerinin de inançlarının alacağı hizmet açısından, devletin yapacağı katkı ve kolaylaştırıcılıklar açısından doğrudan Cumhurbaşkanına bağlı kurumlar üzerinden olmasına, eşit bir hiyerarşide olmasına çalışıyoruz. Neden söyledim, sorunuzun ne tarafından bunu ifade ettim. Bırakın kapatmayı. Biz iktidar olduğumuzda Diyanet İşleri Başkanlığı’nı nasıl yöneteceğimizi de yazmaya ve bunu propagandasını yapmaya hazırlanıyoruz. Yani seçmene gittiğimizde bana ‘Tarımda ne yapacaksın?’ diye sorduğu zaman, ‘Millî eğitim politikan ne olacak, yönetim sisteminde ne getiriyorsunuz’a her bir cevabım, ‘Güçlü bir parlamento, tarımda doğru ürüne teşvik sistemli, devlet garantili, satın almanın devlet tarafından regüle edileceği’ gibi çözümleri söylerken, ‘Diyanette siz ne yapacaksınız?’ diyene de yazılı ve somut bir beyanımız olacak. (Bunlar din düşmanı propagandasından korkunuz olmayacak yani) Ya zaten bu korkunun kendisi arızi bir durum. Bu korkuya kapılacak bir durumda değiliz biz yani. Bu konuda kendimizden eminiz. (Muhafazakar kesimdeki kaygı) Ya biz de gözlemliyoruz. Şöyle gözlemliyoruz. Hani böyle kırılmayan kabuklar, kabartılmayan kulaklar ama eskiye göre baktığımızda bu konuda mesafe aldığımızı görüyoruz. Biz de çalışıyoruz yani nasıl anlatalım ki çünkü bu kaygıları bertaraf ettiğiniz noktada o kaygı sahibi, kaygı duymayandan daha fakir aslında. Daha yoksul, daha endişeli. Ama o kaygısından dolayı siyasi tercihini değiştirmiyor olabilir. Dediğim gibi son sorunuza katılıyorum ve cevabı belki de bir önceki sorunun aradığı cevaptır. AK Parti’nin bu kadar kötü yöntemine rağmen hala gerilememesi, alternatifin durumu ile ilgili bir takım şüphelerin, endişelerin hala var olduğunu gösteriyor.”

“HANİ BİZ ORTADOĞU’YU DOĞRU OKUYORDUK?”

(Suriye konusundaki görüşler) Başta Twitter, sonra Twitter’la yarışır iktidar medyasının bazı köşe yazarları, hepsi demeyeyim ama içlerinde bir yüzde 30 var hakikaten Twitter’daki trollden daha berbat bir dil kullananlar var içlerinde. Düne kadar işte sessiz sedasız veya vardır işte bizimkilerin ‘Bir bildiği vardır’ diye takip ettikleri süreçte bir anda böyle bir Kürt düşmanlığı ve ‘Vay efendim gördünüz mü şöyle oldu.’ Bir kere benim temel itirazım şuna. Suriye’de 2 milyonun üzerinde Kürt yaşıyor, işte SDG’nin içindeki rakamı 100 bin. Bunun yüzde 55 – 60’ı Arap aşiretleri. işte 40 bin, 20 bin tane YPG’nin elemanı var. Bir kere yani Suriye’de sadece YPG’liler yaşıyor diye bir bakış açıları var. Ve Suriye’deki bütün Kürtleri de terörist olarak gören ve neredeyse ‘Atom bombası atalım, bunlardan kurtulalım’ bakış açısı var iktidarın bazı kalemlerinde ve o besleme sosyal medya trollerinde. Bir kere bu o kadar incitici bir şey ki. Ya bir kere tarihsel olarak işte sınırlar nasıl oluşturuldu, Lozan Anlaşması nasıl şartlarda oldu, Sevr ne diyordu, Lozan ne diyordu.? Yani sonuçta Orta Doğu’da o günün şartlarında sınırlar çizildi ve bir kardeş bu tarafta kaldı, bir kardeş bu tarafta kaldı. Bunu görmek lazım. Cumhuriyet döneminde bir takım göçler oldu, yer değiştirmeler oldu. Gerçekten ben söylerken, oradakiler kardeşim, kendimi Türkiye’deki bir Türk olarak Suriye’deki Türkmenlerin de akrabası olarak görüyorum, Türkiye’deki Kürtlerin akrabasıyım, Türkiye’deki Kürtlerle akrabaysam Suriye’deki Kürtlerle de akrabayım. Çünkü tarih içinde sınırların nereden çizildiğinin, kardeşliğe engel olacak bir tarafı yok. Bayramlarda birbirine, normal zamanlarda gidip gelmelerden falan. Aslında bunu en çok söylemesi gerekenler, bir anda bir nefret söylemi, bir çirkin dile büründüler. Onu dedim. Herkes söylediği söze dikkat etsin. İkincisi, ya düne kadar hani biz Ortadoğu’yu doğru okuyorduk? Türklerle Kürtlerin birlikteliği çok önemliydi. Suriye’nin üniter devlet yapısını koruması, o yapının içinde Kürtlerin, Türkmenlerin, Araplar, Dürzilerin, Alevilerin anayasal haklarının olması. Anayasal güvence altında birlikte üniter bir devlet olarak bulunmaları. Bizim onlarla ilişki içerisinde olmamız ve bir anda Türkiye ve Suriye birlikte kazanacaktı. Ne oldu şimdi?”

“SÜRECİ ŞEYTANLAŞTIRMAYA ÇALIŞIYORLAR”

“Ben Suriye demokratik güçleri içinde Kürtlerin 30 – 35 bin olduğunu biliyorum, bunlar 100 bin sanıyormuş. 35 bin olduğunu duyunca birden sevinip ‘O zaman tepeleyelim bunları.’ Son bir Kürt’ü de tepelemeyelim. Ve oradaki demokrasi arayışı, yerel yönetimleri üzerinden demokrasi arayışı ve genel Suriye yapısı içinde temsil edilme, eşit vatandaş olma talebini niye çok görelim? 2 milyon Kürt yaşıyor orada. Benim temel yaklaşımım bu. Ben bu açılım, çözüm meselesinde gerçekten terörün bitmesi, Türkiye’ye de Suriye’ye de demokrasinin gelmesi ve bunun bir de devamında da Suriye’nin de Türkiye’nin kalkınması. Sömürülen, birileri için savaş yaptırılan, bazı uyanıkların iki tarafa da silah sattığı bir süreçten birlikte kalkınan iki ülke olması umuduyla. Yani sonuçta Şam’ın, Halep’in, Suriye’deki o kadim kentlerin yakılmasının, yıkılmasının bana ne faydası var, sana ne faydası var? Orada bir medeniyet yeniden kalkınma noktasında ayağa kalkarsa, bunun hem insanlığa faydası var hem de en çok akrabasına. Yani ‘Komşuda pişer bize de düşer’ diye atasözümüz var. Bu iki taraf için de geçerli. Komşuda felaket olursa sana da felaket gelir. Komşuda güzel bir yemek pişerse Halep’te, neden bu yemek yenmesin Türkiye’de afiyetle. Benim meseleye baktığım bu. Biz meseleye bu samimiyetle bakarken, bu arkadaşlar bize ‘Siz çekilin’ yani hani bizi masaya oturtmamaya, masadan kaldırmaya…. Bir partinin İstanbul il başkanlığına 5 bin polis yollayan adam, o partinin İstanbul il başkanlığını mı hedef alıyordur? Yoksa oturduğu masadan kaldırmak için son kozunu mu oynuyordur? Görmedim mi o oyunları? ‘CHP bu masada olmasın, süreç başarılı olursa CHP bu sürecin bir parçası değil, hatta karşısında olsun. Efendim Kürtleri kaybetsin.’ Bu samimiyetsizlik bu süreçte ortaya çıktı şu geçtiğimiz birkaç günde. Benim siyasetin bu kadar konjonktürel, bu kadar ikiyüzlü yapılmasına tahammülüm yok. Öyle olsa siyaset yapmam zaten, gider eczanemde otururum paşa paşa. Akşam 5’te ‘Hadi çocuklar ben gideyim’ derim. Hafta sonu Dikili’de, Foça’da bir yazlık ayarlarım. Niye bu kadar canımızı dişimize takmışız mücadele ediyoruz? İnandığımız uğurda, doğru işler olsun diye. O kadar ikiyüzlülükle siyaset yapacağıma, gider Manisa’da mesleğimi yapardım ben. O yüzden o arkadaşlara benim temel eleştirim buradan. Geçen sene Suriye’de İdlip’te tutulan yapılar, İngiltere’nin yetiştirmesi, Amerika’nın ‘he’ demesi, İsrail’in ön açmasıyla Şam’a doğru yürüyüşe geçtiler. 48 saat önce Erdoğan’ın açık beyanı var. ‘İdlip’teki bazı yapılar harekete geçti. Bunların bizle alakası yok. Kaygıyla takip ediyoruz’ diye. İki gün sonra ‘Suriye’deki büyük oyunun kurucusu reisimiz’ diye çıktılar kenara. Süreç dedikleri gibi olmadı, oradan büyük bir çıkış bekliyorlardı. Başka bir noktaya savruldular. Şimdi bu çözüm süreci üzerinden önce ayak sürüyorlardı, sonra sahip çıkıyorlardı. Şimdi neredeyse o süreci şeytanlaştırmaya çalışıyorlar. Oysa burada meseleyi sakinlikle karşılamak lazım. Ben Suriye’de de terör olsun istemiyorum, Türkiye’de de terör olsun istemiyorum. Suriye’de de Türkiye’de de terör bahanesiyle toplumların üzerinde baskı olsun istemiyorum. Her iki tarafta da demokrasi olsun istiyorum, kardeşlik olsun istiyorum. Bu ezbere laflara ve sürekli şiddet çağıran dile de itiraz ediyorum.”

“PEŞPEŞELİKLE DEĞİL, İÇ İÇELİKLE ELE ALINMALI”

(Terörsüz Türkiye’ye ne olacak? Meclis komisyonunun çalışmaları ne aşamada?) “Ben vakıfım. Şöyle ki arkadaşlarımız zaten düzenli olarak haftalık bilgilendirme yapıyorlar. Orada 11 arkadaşımızla temsil ediliyoruz. Bir tanesi de Murat Emir, Grup Başkanvekilimiz, Gökçe Gökçen de Genel Başkan Yardımcımız. Onlar da MYK’yı düzenli olarak da bilgilendiriyorlar. Ayrıca ben ihtiyaç oldukça komisyonun bütün üyeleriyle de toplanıyorum. Rapor yazma aşamasındalar malum. Yaz boyunca biraz da süreç uzatılarak zamana yayılarak, dinleme süreçleri bitti. Şimdi bir rapor yazılacak. Komisyon ilk başta ‘Bir takım kanun teklifleri hazırlar mı?’ falan filan deniyordu. Onun yerine bir çerçeve rapor, bütün partilerin kendi pozisyonlarını tarif ettikleri tekil raporlar oldu. Şimdi bu raporlar ortaklaştırılıyor. (MHP’li Fethi Yıldız ‘Bütün partiler uzlaştı’ dedi.) Ben o kadar iyimser değilim, ama gayretkarız o konuda. Yani şimdi Fethi Bey biraz böyle şey. Şu ana kadar bütün partilerin bir uzlaşıyla bir rapor çıkarma iradesi var. Çünkü Türkiye bundan kazanır. Şöyle söyleyeyim, öbür türlü böyle şey gibi düşünün. Herkesin bir talep tarifi var, halka tarif ediyor. Biri diyor işte terörsüz Türkiye, öbürü diyor özel yasa, öbürü diyor demokratikleşme, öbürü diyor kayyıma karşı bilmem ne. ‘Önce benimki’ deyip onun sıralamasına karar verirsek burada bir peş peşelik olacak. Bir kandırılma, geride bırakılma, aldatılma kaygısı hep olur. Onun için ben bu halkaların böyle iç içe geçirilip, peş peşe değil iç içelikle ele alınıp, kendi halkasını çekmek isteyenin hepsini birden asılması gerektiğini savunuyorum. Bir yandan özel yasa çıkarayım derken demokratikleşmeyi ihmal etmeyelim. O yüzden raporun peş peşe ilkesiyle değil, iç içelik ilkesiyle yazılmasını biz savunduk. Bunu da savunmaya devam ediyoruz. Genel olarak da burada bir mutabakat görünüyor, ben bundan memnunum. Böyle olmalıdır. Ayrıca da şöyle olmamalıdır. ‘Senin madden, benim maddem’ değil. Rapor birlikte sahiplenilirse o açıdan önemli olabilir. Sevabıyla günahıyla birlikte bu taşınır. Cumhuriyet Halk Partisi ve AK Parti açısından at başı giden ve gelecek için iktidar için yarışan iki parti açısından riskli alanlar vardır. O yüzden de belli temkinler, belirli yaklaşımlar anlayışla karşılanmalıdır. Ama büyük bir sorunu ortadan kaldırmak da biraz cesaret işidir. (Yasal düzenlemelerde CHP’nin kırmızı çizgileri ne olur?) Vallahi şöyle söyleyeyim. Henüz rapor yazım aşamasında olduğumuz için böyle kırmızı çizgi tarif etmek, pozitif yasama anlayışına da bir işin oluruna da aykırıdır. Çünkü herkes kırmızı çizgilerini koyar, yürüyecek yer kalmaz. O yüzden. Ama hiç şüphe yok ki, biz kendi programımızla, kurucu parti olmamızla, seçmenimizin hassasiyetleri ile, bizim bu komisyona girmemiz noktasında endişe duyanlara, ‘Olduğumuz değil, olmadığımız komisyondan korkun’ diye ortaya koyduğunuz taahhüdümüze de bağlıyız. Ama hani somut olarak ‘Şu benim kırmızı çizgim’ demem, müzakere mantığına aykırı.”

“DEMOKRATİK GÜVENCELER TOPLUMUN TÜMÜNE SAĞLANMALI”

(Özel yasa konusunda bir orta yol bulmak mümkün olur mu?) “Şimdi siyaset bunu sanatı. Bir uzlaşma, bir orta yol bulma, en az mağdur yaratma, mağdur yaratmama. Arkadaşlar rapor aşamasında bunu sağlayabileceklerini düşünüyorlar. Ama ben de zorlukların farkındayım. Örneğin terör tanımının yeniden ele alınması meselesi. Türkiye’de düşünce özgürlüğünden muzdarip herkesi, sağından solundan herkesin sorununu çözecektir. Adil yargılanma meselesi, geçmişe yönelik bazı mahkemelerin Olağanüstü Hal Döneminde yaptığı yargılamalar açısından bakıldığında, bu sadece işte PKK’lıları falan kapsamaması lazım. Adil yargılanma hakkı, yeniden yargılama hakkına yönelik olarak. Şu hassasiyeti biliyorum paylaşıyorum da. Efendim bir darbe girişimi olmuş, adam F-16’larla gelmiş, Meclis’i vurmuş. Anayasal düzene kastetmiş. Bir darbe girişiminin içinde bulunmuş kişiler var ve bunların bir tarafta münfesih bir terör örgütünden bahsedilirken, bunların da dışarı çıkmasını istemiyoruz yaklaşımını ben paylaşıyorum. Bu ülkeye karşı. Ama 15 Temmuz’dan sonra dünya kadar yargılama yapıldı ya da yapılmadı. Doğrudan memuriyetten atılanlar oldu, bu insanlardan mahkemeye başvurup haklı çıkanlar oldu, yargılanıp beraat edenler oldu. Haklarında suç duyurusunda bulunup kavuşturmaya gerek yok, hakkında dava bile açılmayanlar oldu. Ama memuriyetten edildiler. KHK mağduriyeti mesela. Burada bir demokratikleşme adımı atılacaksa, ‘Efendim sadece özel yasa diyelim, bu özel yasadan sadece işte PKK örgütü yararlansın, bunun dışında kimse yararlanmasın.’ Ya bırakın bir örgütsel faaliyet içinde bulunup pişmanlık nedamet getirip, söyleyen örgüt mensuplarının yararlanmasını, burada örgütle bir bağının olmadığını mahkemenin karar verdiği, yargılanmasına bile gerek görmediği masum insanlar mağduriyet yaşıyorlar. O noktada mesela katı olunmaması, o noktada mesela eşitlik ilkesine uygun şekilde, hukuk güvencesine uygun şekilde adımlar atılmasını falan da düşünüyoruz. Bu meseleler çok istismara açık meseleler. İktidar medyası eliyle, bir kelimeyi alıyorlar bilmem ne yapıyorlar. Ama benim hep ilk günden beri üzerinde durduğum ve arkadaşlarımızla ortaklaştığımız aslında sihirli kelime, demokratikleşme. Gerçekten demokratikleşme adımları samimiyetle ve ve herkes için atılırsa, sorunların çok büyük bir kısmı çözülüyor. Ama çatışmalı süreçlerin tamamen ortadan kaldırılmasına yönelik, dünyanın neresinde bir şey yaparsanız yapın bazı özel düzenlemelere ihtiyaç var. O noktada da tüm taraflar sözlerini tutup da gerekli adımlar samimiyetle atılırsa, işte silahlar tamamen bırakılır, artık bir terör örgütünün yeniden faaliyete geçme riski ortadan kalkar. Ama bu noktada da gerekli demokratik güvenceler toplumun tamamına sağlanırsa hep birlikte bu işi gerçekleştirmekte fayda görüyoruz.”

“ÜÇ KANUN YAMALARDAN OLUŞUYOR, BAŞTAN ELE ALINMALI”

(Sil baştan İnfaz Kanunu yapılması gerektiğine inanıyor musunuz, gündeminizde var mı?) Şüphesiz var. Bizim İnfaz Kanunumuz, hatta Türk Ceza Kanunumuz ilk başta yapılırken iki partinin de katkı sağladığı, akademisyenlerin katkı sağladığı, önemli düzenlemelerin olduğu kanunlardı. Ama ona emek veren İzzet Özgenç hocaların, o dönemde çok sayıda akademisyenin şu anda ‘Bu bizim yaptığımız kanun değil. Her gün değişerek berbat bir noktaya geldi’ diyerek eleştirdikleri bir süreç var. Mutlaka Türkiye’nin hem Türk Ceza Kanunu’nu, hem İnfaz Kanunu’nu yeni baştan bir ele alması gerekiyor. Çünkü artık öyle hani ‘yamalı bohça’ derler ya. Yama dediğin iki tane olur, üç tane olur. Bizim Türk Ceza Kanunu, İnfaz Kanunu ve İhale Kanunu’nda yamaların arasında bohça görünüyor. 214 kere kere kanunda değişiklik yapmış. Böyle kanunun kendisi eser miktarda var, gerisi yamalardan oluşuyor.”

“REJİM ‘DÜŞMAN’ DEĞİŞTİRİYOR”

(Terörsüz Türkiye süreci ile 19 Mart sürecinin bir arada yürütülemeyeceğini düşünenler var. Sizin görüşünüz nedir, gider mi?) “Gitmez. Ama gitmeyecek diye biz bu komisyona ilk gireceğimiz zaman bize diyorlardı ki tam bu dediğiniz çelişkilerle ‘Niye giresiniz?’ 2 Eylül günü İstanbul İl kongresi iptal edilmiş. Ya da 8 Eylül günü beş bin polis İstanbul il binasında hücum etmiş. ‘Hala oturacak mısınız?’ Ama şimdi şunu tartışıyoruz. Bir yanda bazı kanunlar, bir yanda demokratikleşme. Bunları peş peşe değil, iç içe yapalım. Biz masadayız. Şimdi biz bu masada oturduk. Dediğiniz noktaya geldi iş. Tarif edildiği gibi oldu. Biz masada oturduğumuzla kalırız. Bu işten ‘aldatılmış’ demeyeyim. Bir taahhütle oturmadık. Ama bu işe boşuna emek vermiş oluruz ama bir yandan da biz Türkiye’nin terör sorunu çözülsün diye, terör örgütü silah bıraksın diye de ülkenin ana muhalefet partisi olarak inisiyatif almış durumdayız. Bu arkadaşlar işin bu tarafı dışında demokratikleşme boyutunu görmeden ve oradaki yapılması gerekenleri yerine getirmeden masadan kalkmaya ya da bu süreci bitirmeye çalışırlarsa zaten samimi iseler bile terörü ortadan kaldırmakta muvaffak olamazlar. Çünkü dünyada terörün, çatışmalı süreçlerde karşılıklı müzakere, verilen sözlerin karşılıklı tutulması, karşılıklı jestlerin yapılması ve geçmişteki birtakım hatalardan ders alarak demokratik adımların atılması yapılmadan başarıldığı hiç görülmemiş. Olmaz. Geçen seferki ardından yaşanan büyük acılar da bu yüzdendi. Belki burada o anlamda bir daha bir Hendek olayı olmaz ama bir başka toplumsal tansiyon yükselir, başka sorunlar çıkar. O yüzden devlet yönetme ciddiyetinde olan insanlar böyle sorunların çözümünün demokratikleşme ile olduğunu görürler. Ben dahasını söyleyeyim size. Bana bazen soruyorlar, ‘CHP’ye bu saldırılar ne manaya geliyor?’ diye. Ben diyorum ki ‘Rejim düşman değiştiriyor.’ Nasıl oluyor? Rejim eskiden Kürt siyaseti düşmanıydı. Şimdi onlarla barışıyor, CHP siyaseti düşmanı. Çünkü rejim düşmanlık üstüne kurgulamış kendisini. Muhabbet üzerine, dostluk üzerine, diyalog üzerine, hizmet üzerine bir kapasitesi kalmadığı için düşmanlık üzerine. O yüzden rejim ne yapsın? Eskiden kömürlü lokomotifler vardı, arkada kömür vagonu. E sen arkadan Kürt siyaset düşmanlık vagonunu bırakırsan başka bir düşmanlık vagonu lazım. Çünkü sürekli kömür atacak oraya. Düşmanlıktan, çatışmadan besleniyor.”

“BERTARAF EDEMEDİLER”

“Ben de espriyle karışık olarak ‘Rejim düşman değiştiriyor’ diye tanımıyorum dediğiniz şeyi ama hiç tavsiye etmem. 19 Mart’tan beri yeni aradıkları, konumladıkları düşmanı bertaraf edebilmiş durumda değiller. Ben dün akşam mitingden, Çekmeköy‘den buraya geldim. Rejimin düşmanı olduğumuz için eskiden Kürt siyasi hareketi miting yapmak isterdi Manisa’da. Cumhuriyet Meydanı’nı vermezlerdi ortalık karışmasın diye. ‘Nurlupınar‘da Pazar Meydanı’na gidin.’ İşte en dış mahallede, Kürtlerin daha ağırlıklı oldukları yerde, Turgutlu sınırında ‘Nurlupınar’da yapın siz mitinginizi’ derlerdi. Onlar da bir – iki isterlerdi, gider orada miting yaparlardı. Ama bu mitinge atıyorum beş bin kişi getirebilecekken o miting inadına 10 bin kişi olurdu. Dün akşam onu hissettim. İstanbul’da Çekmeköy’de biz bulvarda miting yapmak istedik. İstemişiz yani arkadaşlar anlatıyor. Miting yeri olarak giden komite ‘Biz şu bulvarda miting yapmak istiyoruz’ demiş. Güzel de olur hakikaten. Demişler,i ‘Olmaz’. Neden? Önce ‘Olur’ demişler. Sonra ilçe başkanlığı bastırmış. İl başkanlığı valiliğe bastırmış. ‘Efendim burada olmaz, Çekmeköy bulvarda yapmasınlar.’ ‘Nerede yapsınlar?’ ‘Çekmeköy‘ün en dışında bir tane miting alanı…’ Hani valilikler karar alırlar, yılda bir kere en dandik yere de bir tane koyar. En sakıncalı grup oraya. Cumhuriyet Halk Partisi’ne, ülkenin kurucu partisini, o ilçede son seçimlerde yüzde 52 oy almış partisine, merkezde herkesin miting yapabildiği yeri değil; gittiler en dışarıdaki yeri verdiler. Arkadaşlar sordu, ‘Ne yapalım?’ İki seçenek var. Bazen ‘Birincisini tercih ediyoruz. Orada yapacağız’ diyoruz. Otobüsün direksiyonuna Özgür Karabat geçiyor veya Umut Akdoğan geçiyor. İstanbul İl Başkanı, Bahçelievler, Güngören çocuğu ittire ittire, ittire ittire zorla orada miting yapıyoruz. Defalarca yaptık. İstanbul Üniversitesi’nin önüne gittik, yaptık. Şimdi ilçe mitinglerinin tamamlamasına üç miting kaldı. Ondan sonra dedim ki ‘Tansiyon nasıl?’ ‘Millet çok öfkeli’ dedi. ‘O öfkeyi o dediğiniz meydana taşıyın’ dedim. O meydana gittik, dedikleri de şu, ‘Burayı dolduramazlar, rezil olurlar.’ Çünkü çok büyük meydan. Vallahi o bulvarın iki katı insan oraya geldi. Yasaklamasalar o kadar insanı toplayamayız. En keyifli, en enerjik mitinglerden bir tanesi oldu. Demek ki rejimin düşman değiştirmesi, CHP’yi düşman olarak görmesi, rejime bir fayda sağlamıyor. Bize ne yapıyor? Bizi yoruyor, üzüyor ama bizi pes ettirmiyor sonuçta.”

“BİZ İZİN İSTEYİNCE VERMEYENLER BİLAL ERDOĞAN’IN BAŞINDA OLDUĞU YAPIYA VERDİLER”

(Galata Köprüsü’nde Gazze yürüyüşü yapmayı düşünür müsünüz?) “Bizimkiler aslında biliyorsunuz İstanbul İl Başkanlığımız, ‘Nehirden Deniz’e’ diye o izni istedi ve reddedildi. Aynı izni 1 Ocak günü Sayın Bilal Erdoğan’ın başında olduğu yapıya verdiler. Biz bir iki kere geçen sene 1 Ocak’ta vermişlerdi. Nisan’da emsal göstererek istedik, vermediler. Bu sene 1 Ocak‘ta yine verdiler. Bana da mikrofon tutup sordular, dediler ki ‘Ne diyorsunuz?’ ‘Verilmesi doğru’ dedim. Her isteyene versinler, ayrımcılık yapmasınlar diye. Anlamlı bir gün de olabilir, isteyebiliriz. Galata Köprüsü üstünde de gerçi biz Beyoğlu Mitingimizi tamamladık, Ama bundan sonra yeni 39 mitingden sonra 19 Mart’a kadar üç mitingimiz var onu sembolik mekanlarda yapabiliriz. Birinci, ikinci, üçüncü bölgede birer büyük bölge mitingi yapabiliriz. Ona göre düşüneceğiz. (Devam edecek misiniz?) Geçen sene mart, nisan, mayıs, coşkuyla geçti, yaz girerken dediler ki hem bizim içimizde, ‘Ara veriyoruz değil mi? Millet gelmez.’ Hem de karşı taraftan, ‘Yapamazlar, bu sıcakta kimse olmaz’ filan. Ben de bir şey söyledim. Yani miting yapsan yapılmazsın ama millet eyleme ruhuyla geliyor. Bu bir tepkisellik. Etki ortadan kalkmadığı için ve sürdüğü için tepki de sürüyor. ‘Yazın devam edeceğiz’ dedim. Biliyorsunuz hiç ara vermeden bütün yaz, inanılmaz sıcaklarda çarşamba akşamları mitinglerini de cumartesi mitinglerini de yaptık. Sonbahar rahat geçiyor tabi iklim olarak. Kasım’a yaklaşınca ‘Bırakalım’ dediler. ‘Bırakmayacağız’ dedik. Eksi 6 derecede yaptık, eksi 4 derecede yaptık. Çankırı’da yaptık, Beykoz’da yaptık, buz yağarken geçen hafta ve bu hafta yaptık. Millet geliyor. Bu şartlar altında bir kere 19 Mart’a kadar devam edeceğiz. 9 Mart’ta yargılamalar başlayacak. 19 Mart günü yine arife, geçen sene arife günü Maltepe’de 2 milyon 300 bin kişiyle yapmıştık ki arifenin zorluğuyla. Bu sefer 19 Mart Perşembe arife. O gün ne yapacağız, ona bir bakacağız. Ama bir kez bir yılı tamamlayacağız. 19 Mart günü tahmin ediyorum 97’nci miting olacak. 98 olabilir, 96 olabilir. 19 Mart’tan sonra bir kere il mitingleri kesin devam edecek. Çünkü liste böyle sonuna kadar dolu. Yani miting yapmadığımız illerde il başkanı diyor ki ‘Ya sokağa çıkamıyorum. Her gelen, bizde niye miting yok, bizde niye miting yok.’ Örneğin Bayburt‘ta yapmışım, Gümüşhane‘nin gencecik il başkanı var. Diyor ki ‘Ya Bayburt‘ta yaptık, Gümüşhane’dekiler kızıyor, bize ne zaman geleceğiz?’ Ben de diyorum ki ‘Allah bu partiye bugünleri gösterdi. Bayburt‘ta miting yapmışız, Gümüşhane hatır koymuş.’ 100 oy aldığımız, 800 oy aldığımız yerler. Yozgat mitinginden sonra birçok il istedi. Şimdi Niğde mesela gelecek hafta miting yapacağız. Herkes, ‘Ona gittin, bizde niye yok? Şimdi Çorum’a gideceğiz, Amasya’ya gittik, Çorum gönül koyuyordu ne zamandır. Gelecek hafta sonu Çorum’da, on gün sonra.”

“KANITLAYAMADIĞIMIZ YERDE ARKASINDA DURMAYIZ”

(Bu dava fırtınası kesilirse rüzgârsız kalmaz mısınız? Yelken pupa gidiyorsunuz.) “O da fena değil. O zaman motora geçeriz. O fırtına kesilirse o fırtınanın kesilmesinin de başka bir moral değeri olur. İyi de bir şey olur. Demek ki adilane bir şeyler olacak olur. Şimdi tutuksuz yargılamalar başlasa, arkadaşlarımız görevlerinin başına dönseler Ahmet Özer’den başlayarak ki ilk görevinden alınan oydu. Bir yandan tutuksuz yargılama olsa. AK Parti’nin… Öyle demeyeyim, Cumhuriyetimizin çok değerli savcıları iddialarını ortaya koysalar, kanıtlarımızı ve savunmalarımızı ortaya koysak masumiyetimizi kanıtlayacağımızı düşünüyorum. Kanıtlayamadığımız yerde kimsenin arkasında durmayız. Açık söylüyorum. Yani biz körü körüne ‘Efendim işte biz de hiçbir şey olmaz, şöyle olmaz…’ değil. Mesela bir sürü suistimal ediyorlar. Manavgat‘ta belediye meclis üyesini o gün, belediye başkanını ertesi gün, bir önceki belediye başkanını bir hafta sonra görevden aldık biz. Baklava kutusunda 23 saatlik kayıt var elimizde. (Nerede, gösterecektiniz o kayıtları?) Göstereceğiz onları. Ben Erdoğan’a dedim, ‘Sen göster, ben de göstereceğim kaydı.’ Şöyle bir mevzu var. Her birinize gösterebilirim. Meraklı her gazeteciye gösterebilirim. Orada polislerin yüzlerinin kapanması filan. Kayıtta şunu söylemiyoruz. Ben baklava kutusundaki adamı o gün atmışım. Adamın rüşvetçi olduğunda bir şüphe yok. Ama şurada bir şüphe var, şurada bir sorun var. O içeri girip de rüşveti vermiş, çıkmış. Yoldan alıyorlar, geliyorlar. Adam içeri giriyor, gözlüğünü takıyor. Öbürü diyor ki ‘Bunun içinde ne var?’ Onun oraya konduğunu önceden görüyorlar. Çalışmışlar onu. Ben ‘Rüşvet olmadı, rüşvet verilmedi’ demedim hiç. Adamı niye ilk günden atayım. Baklava kutusunu. Ama üzerine, baklava kutusu üzerine siyasileştirebilecek bir mizansen çalıştıkları için kızıyorum. Öncesinde ‘Gir, çık odaya.’ Mesela sizin gördüğünüz görüntüde odaya giriyor, ‘Bu kutuda ne var?’ diyor. Oysaki ondan önce odadan çıkıyor, koridora gidiyor. Kendisini durduran kişiyle bir konuşuyor. Geri dönüyorlar, birlikte geliyorlar. Soruyor, ‘Nereye koydun?’ ‘Buraya koydum’ diyor. Sonra diyor ki ‘Arkadaşlar kaydı açalım.’ Geliyor, ‘Bunun içinde ne var? Aç bakayım’ diyor. O yüzden hiç eli, kolu titremiyor. Siz şeyi gördünüz mü ya? Göz doktorunun bile eli daha çok titriyordur. Adam rüşvet alırken pata, küte yakalanacak. ‘Aç bu kutuyu’ deyince gidecek, eliyle koymuş gibi bulacak. Zıt açacak, tık gösterecek. Öyle bir şey yok. Bu adam o olaydan 30 gün önce arabası durduruluyor ve arabasında uyuşturucu, birtakım kaçak ilaçlar, çok sayıda kaçak alkol olarak yakalanıyor. Götürülüyor. Sebepsiz yere serbest bırakılıyor. Bir ayın sonunda bu adam rüşvet alma – verme meselesi ile o prodüksiyonla yeniden gözaltına alınıyor. Bu adamın rüşvetçi olduğu biliniyor. Geçmişte defalarca yapmış. Yakalanmış, uyuşturucuyla yakalanmış. Ama ‘Son günkü mesele çalışılmış’ diyorum. Ayrıca da o 23 saatlik görüntünün tamamı normal resmi kayıt görüntüleri. ‘O anda gösterildiği gibi 1,5 dakikalık mevzu değil’ diyorum. Yoksa adamın rüşvetçi olduğunu ilk günden kabul ettik ve attık adamı partiden. Onu listesine koyan belediye başkanını da onu öneren eski belediye başkanını da partiden attık. Bodrum’da bir rüşvet olayı yaşandı, ertesi gün görevden uzaklaştırdık ve attık.”

“GERÇEKTEN YOLSUZLUK MÜCADELESİ OLSA VARSA ÇÜRÜK ELMALARI BİRLİKTE AYIKLAYALIM”

(Yolsuzlukla mücadeleye karşı olmadığınızı, başka bir şeye itiraz ettiğinizi söylüyorsunuz.) “Biz yargının siyasi amaçlarla operasyon yapmasına, gizli tanıklarla iftiralara… Savunulacak yerde kimseyi savunmasız bırakmayız. Savunulamayacak şeye de sahip çıkıp partiyi o durumda bırakmayız. Ayrıca bir şey daha söyleyeyim. Hep arkadaşlarıma söylediğim bir şey. Bu kadar iş içinde bir kurumda hiçbir şeyin kusursuz, yanlışsız yapılması mümkün mü? 90 bin kişinin çalıştığı İBB’de, işte 26 tane belediyede. Mutlaka yolsuz, hırsız, rüşvetçi vardır. Şu an en mutlu olan onlardır biliyor musunuz? Çünkü bir bütünün içinde kayboldular, gittiler. Kayboldu gitti. Onunla uğraşan bile yok. Gerçekten bir hırsız varsa aramızda, en rahatı o. Çünkü bütün dürüst, namuslu, çalışkan adamlara sen ‘hırsız’ dersen, gerçek hırsız ‘oh’ der, ‘Ben araya karıştım’ der. Gerçekten bir yolsuzlukla mücadele yapsınlar, varsa içimizde çürük elmalar, hep beraber ayıklayalım. Ama efendim mesela ben size bir şey söyleyeyim. Ben partinin Genel Başkanı’yım. Grup Başkanvekili’ydim. Türkiye’de Cumhuriyet Halk Partisi’nin Iğdır Aralık’taki ilçe binasının kapısı gıcırdasa benim haberim olur. Neden? Meclis’te karşıma çıkacak, ‘Kapınız gıcırdıyor’ diye. Ben de diyeceğim ki ‘Arkadaşlar biraz önce yağladı.’ Genel merkezde, belediyelerimizde ve örgütlerimizde sivrisinek vızıltısından haberimiz olması gereken bir görevi dokuz yıl yaptım ben. Bu dokuz yılın sonunda Grup Başkanı oldum, altı ay. Üstüne 2,5 senedir de Genel Başkanım. Ben bu partide kimsenin ağzından ‘sistem’ diye bir şey duymadım.”

“SİSTEM LAFININ PATENTİ AK PARTİ’YE AİT”

“Bir Çınar diye gizli tanık.. ‘Bir sistem var.’ Veya bir başka gizli tanık… ‘Sisteme bunlar para isterler. Sisteme para vermeyenin işi görülmez. Paraları şu alır, buralara koyar’ filan. Gizli tanık bunu söylüyor. ‘Sistem ne ya?’ Okuyoruz. Sonra sistem, sistem, sistem… Dedim birkaç arkadaşa ‘Bu sistem diye bir şey sen bu partide duydun mu?’ ‘Duymadım.’ Bir yandan da tabii siyasetteyiz. Ne diyoruz? ‘Tayyip Bey ömrü boyunca hiç tutuklu yargılanmadı’ diyoruz. ‘Gözaltına alınmadı’ diyoruz. ‘Suçu kesinleşince davetle cezaevine gitti’ diyoruz. ‘Onun da cezaevine konulması yanlıştı’ diyoruz. Net. O dönemin de gazetelerine bakıyoruz bununla ilgili. Ya bir baktık gazetelere, ‘sistem’ orada var. O zaman AK Parti’nin yolsuzlukları ile ilgili iddiada bulunan savcı Albayraklar üzerinden iddianamesi şu. Bir sistem kurulmuş. Reklam panoları başta olmak üzere sisteme para aktarmayanlara ihale verilmemiş. Sistem, sistem, sistem. Kişi kendinden bilir işi. Bize sistem tarif ediyormuş arkadaşlar. ‘Sistem’ lafının patenti bana ait değil. Özel yaşamımızda ‘sistem, sistemde misin’ diye belki bir – iki şey söylemişizdir oyun oynarken filan. Ben CHP siyasetinde ‘sistem’ diye bir laf duymadım. Ordu’nun Ünye İlçesi’nde bir kadın kolları üyemizin topuğu kırılsa benim haberim olur kardeşim. Benim haberim olur. Öyle bir görevi dokuz yıl yaptım ben. Her şeyi bileceğim ki savunacağım, göreceğim. Meclis’te bir dakika sonra karşıma çıkar. Ben ‘sistem’ lafını duymadım. ‘Sistem’ lafına bu savcıların gizli tanık beyanlarından duydum. Meğerse AK Parti’nin İBB dönemindeki en büyük karşılaştığı suçlama ‘sistem kurmak, sisteme para almak, o sistemden edinilen parayla…’ Diyor ki hatta onların iddianamesinde ‘Türkiye’de iktidara gelerek şeriat devleti kurmak.’ O günkü devlet refleksi işi buraya bağlamış. Bu ‘sistem’ lafının patenti AK Parti’ye ait. (Geleceğin Başbakanını hazırlamakla suçlanmışlardı Albayraklar) Albayraklar’ı geleceğin başbakanını hazırlamakla suçluyorlardı. Bizim iddianamede ‘Cumhuriyet Halk Partisi kongre salonunda Özgür gelecek diye bir pankart açıldı. Böylelikle Özgür Özel’i Genel Başkan yapmayı önceden planladıkları’ yazıyor. Yahu bir kere oradaki şeyi de anlamıyor da. ‘Özgür gelecek.’ Tabi iddiam o benim. Geldim zaten. Öbür taraftan diyor ki ‘Özgür Özel salona girdiğinde hep bir ağızdan ‘Güzel günler göreceğiz, güneşli günler’ diyerek CHP iktidarını kastettikleri’ yazıyor. Yazıyor ve diyor ki ‘Böylelikle Değişim Grubunun önce İstanbul Büyükşehir Belediye seçimlerini kazanıp Ekrem İmamoğlu’nu bir kez daha İBB Başkanı yapıp, sistemden elde ettikleri kaynaklarla onu Cumhurbaşkanı adayı olarak hazırlayıp, sistemin imkanlarıyla Türkiye’nin iktidarını devralmaya çalışıyorlar.’ Albayraklar sisteminde ne yazmışlarsa aynısını yazmışlar. Bakın bir yaratıcılık da yok. Ya bu kendi mevcut sistemlerinin aynen itirafı.”

“KENDİ LAFINDAN UYKU UYUYAMIYOR”

“Birisi oturmuş bunlara. Tayyip Bey demiş ki ‘Bu Ekrem’i şeye hazırlıyorlar.’ Çünkü Tayyip Bey biliyorsunuz geceleri uykudan uyanıyor, kendi sesine uyanıyor. Benim sesime uyanmıyor. Tayyip Bey’in kulağında çınlayan bir tek ses var. Şimdi bir köşe yazarı da diyor ki ‘Sen bunu duydun mu?’ filan. Ben geçen dedim ki ‘Tayyip Ney neredeyse yağmur yağmasın duasına çıkıyor’ dedim. ‘Nereden biliyorsunuz?’ diyor. Kendisi her şeye ‘mavra’ deyip geçmeyi seviyor. Biz bir kere siyasi bir mavra yapmışız, ‘Onu ispat et’ diyor. Tayyip Bey kendi sesiyle uyanıyor. Benim sesimle değil. ‘İstanbul’u kazanan Türkiye’yi kazanır. İstanbul’u kaybeden Türkiye’yi kaybeder.’ Bu kimin lafı? Kendi lafı. ‘İstanbul’u kaybettim, Türkiye’yi kaybedeceğim’ diye. İstanbul’u kazandı, Türkiye’yi kazandı diye uyku uyuyamıyor. Kalktı, Akın Gürlek’i çağırdı. Dedi ki ‘Bunlar İBB üzerinden bizim yolumuzu yürüyecekler. Buna mani ol. Bana mani olamadılar, sen buna mani ol.’ O mani olmak için tahmin ediyorum eskiden o sistemi kimlerle kurdularsa, o arkadaşlara anlattı. Samimiyetle bir şey söyleyeyim. Bakın çok eminim, hani böyle şeyler oluyor ya ‘Bütün mal varlığımı koyarım’ filan. Böyle her türlü şeyi riske ederek iddiaya girebilirim ki; geçmişte bir yerlerde bir akrabanın evinin kuyusunda para vardı. Bir takım bahçelerde para kasaları gömülmüştü. Neden biliyor musunuz? Düşünün Ekrem İmamoğlu’nun babasının Edremit’teki yazlığının kuyusuna dalgıç indirdi adamlar, para arıyorlar. Bahçeyi kazıyorlar dozerlerle şeylerle, para arıyorlar. Yok öyle bir para çıkmadı da. Bu senin aklından nereden geldi kardeşim? Ne zaman hangi kutuda para vardı da, sen ‘Para olsa olsa burada olur’ dedin. Fatih Keleş Kocaeli’nde cezaevinde. İkide bir Fatih Keleş’i Çağlayan’a götürüyorlar. Avukat yok. Fatih Keleş diyor, ‘Avukatım yok.’ ‘Bu bir sorgu değil, bu bir sohbet.’ Kim kim? Başsavcı ve üç savcı. Dört kişi oturuyorlar. ‘Sohbet edelim Fatih.’ Adam diyor ‘Ya avukatım yok.’ ‘Ya sorgulama yapmıyoruz ki’ diyor, ‘O zaman çağırırız avukatını.’ İyi. Ne yapsın, duruyor. ‘Ben gitsem’ diyor, ‘Yok otur’ filan. Konu dönüp dolaşıp geliyor. İkide bir şey diyorlar, ‘Kasa nerede?’ ‘Abi ne kasası?’ ‘Para kasası. Siz onu kaçırdınız.’ ‘Yahu nasıl?’ diyor. Bunlar şeye inanıyorlar. Bir vinçle bir gece bir de hani parayı o kadar değersiz yaptılar ki. Bahsettikleri paraların böyle bırakın kasaya, beş tane vapura sığmayacağını da tahayyül edemiyorlar. Eskisi gibi parayı değerli ve küçük sanıyorlar. Kendi dönemleri gibi. Bir kasa var. O kasayı vince takmışız. Ya arkadaş bu kadar MOBESE kamerasının, bu kadar şeyin olduğu yerde, İstanbul’un ortasında kasa mı kaçılır ya? Kasa masa yok. Dönüyorlarmış ‘Parayı ne yaptınız, para nerede?’ ‘Para yok.’ Anlamıyor adam yani. Çünkü bir paranın olduğuna inanıyor. Onu bulmak için elinden gelen zulmü yapıyor. Sorun şu ki; kendi dönemlerinde olan bizim dönemimizde olmadı. Buna ikna değiller.”

“YILMADAN, USANMADAN KÖTÜLÜĞE KARŞI DİRENMEK…”

“Şunu ayıramıyorlar. Bir iş adamına ‘Biz sizin için ne yapabiliriz?’ diyene, ‘Bizim taahhüdümüz kreştir. Sen buraya kreş yaparsın’ demişiz. Bundan suç yaratıyorlar. Bu suçsa eyvallah. Çocuğa kreş yaptırmak, öğrenci yurdu yaptırmak, okulların temizliğini yaptırmak, bilmem ne yaptırmak. Ama bunlar diyor ki ‘Yok bu görünür.’ Hani Melih Bey’in camileri vardı ya. ‘Buna bu imarı niye verdin?’ Melih Bey dört kata 14 kat imar vermiş. Ortada bir tane cami var. ‘E cami yaptılar’ diyor. ‘A iyi o zaman cami varsa Allah razı olsun.’ 10 katı başka yere gitmiş. (Kaç kere anlattınız bunları? Her seferinde ilk kez anlatıyor gibi anlatıyorsunuz) Ama başka türlü olmaz. Tekrarın gücü diye bir şey var. Bir de benim bir gün birisinin bunu duyup da ‘Ya hakikaten ya hiç de böyle düşünmemiştim’ diyeceğine dair bir inancım var. Şimdi çünkü şöyle bir şey var bu noktada. Karşınızda yılmadan, usanmadan, enerjisi tükenmeden kötülük üreten birileri var. Yılmadan, usanmadan, bu kötülüğe karşı direnecek birisi yoksa kaleyi teslim alırlar. Kaleye hücum edenle kaleyi savunanın arasında kimin başaracağına ilişkin olarak belirleyici faktör inanç ve kararlılıktır. Ben onların kötülük yaparak yalan ve iftirayla kazanacaklarına inandıklarından daha fazla haklılığın ve gerçeğin kazanacağına olan inancımla savunuyorum. Biri de çağırıp demedi ya kardeşim? Biz yedi kere böyle kiminde mal bildirimi ile, kiminde rüşvet isteyen adamın ses kaydıyla, kiminde savcının ses kayıt dökümüyle. Yedi kere HSK’ya başvurduk. ‘Arkadaşlar bir şey oluyor’ deyip, hepsinde ‘Soruşturmaya gerek yok’ dediler. Yoksa bunları, elimize geçen her bilgiyi ve yaşadığımız her şeyi HSK’ya anlatıyoruz. Şunu anlatıyorum, gidip de sormuyorlar ya. Kadını alıyorlar. Önce sorguluyorlar. Silivri cezaevine koyuyorlar. Sonra SEGBİS ile bağlanıyorlar. ‘Ya senin küçük çocuk varmış, kaç yaşında?’ ‘14.’ ‘Kimde?’ ‘Annemde.’ ‘Annen kaç yaşında?’ ‘Şu yaşında.’ ‘Eşin var mı?’ ‘Eşimden ayrıyım.’ ‘Ben seni çağırayım buraya bir gel. Çık oradan.’ Ertesi gün götürüyorlar. Filtre kahveyi sevdiğini öğrenmişler. O filtre kahveyi demleyen savcıya söylüyorum. Filtre kahve demliyor veriyor hanımefendiye. ‘Filtre kahve seviyormuşsun.’ Kadıncağız günlerdir işte dört gün gözaltı sonrası işte filtre kahve. Fevkalade memnun bir halde. Diyor ki ‘Yav sen bu ihaleleri yapmışsın, bu ihaleleri sana şu firmaya vereceğiz diye Ekrem söylemiş’ diyor. ‘Yok’ diyor. ‘Söylemiş söylemiş’ diyor. ‘Bak sen bunu yaz bu kağıda. Kahveni iç, akşam da evde kahveni içersin. Evladına kavuşursun.’ ‘Efendim böyle bir şey yok’ diyor. ‘Ben diyor dünyanın en önemli bankalarından birinde, bütçesinin başındaydım. Ben buraya daha düşük bir maaşa, ama İstanbul Büyükşehir’e hizmet etmek için teklif aldım geldim. İşimi en iyi şekilde yaptım. Bana kimse bir firma telkin etmedi.’ ‘Etti, etti. Yaz sen onu. Hadi git çocuğuna’ diyormuş. ‘Bak annen de yaşlıymış.’ İmzalamadı kadın. ‘Gidebilirsin’ diyor. Daha kahve yarım. Giderken ‘Hadi sana iyi yolculuklar’ diyor. Savcı. Gidiyor kadın. Silivri cezaevine varıyor. Diyorlar ki ‘Doktora gidiyorsun.’ ‘Niye?’ diyor. Yarın sevki var. Alıyorlar onu Türkiye’nin bir ucunda, İstanbul’a 350 kilometre ötede. 400 kilometre ötede. 27 kadınlık bir koğuşa 34’üncü mahkum olarak koyuyorlar. İlk dört gün yerde nöbette yatıyorlar. Sıcak yatak uygulaması var. Yatakta hep birisi yattığı için sıcak yatak. Ben bunu dile getirdikten sonra ranza geldi, kendine ait bir yeri var. Ara ara kendisine halen daha imza atıp atmayacağını soruyorlar. Ben bunu anlatıyorum. Ben bunu bu somutluğuyla Meclis Başkanımıza anlattım. ‘Var mı böyle bir şey?’ dedi. ‘Var efendim, böyle böyle’ diye anlattım. ‘Ne diyorsunuz?’ dedim. ‘Bunlar doğruysa ört ki ölem’ dedi. Ama bir şey değişmedi. Ben bunu AK Parti’den, yani mevcut Cumhurbaşkanı Yardımcısına da anlattım. AK Parti’den uçakta yanıma kim gelse ilk günkü aşkla anlatıyorum size anlattığım gibi. Ne bakan kaldı, ne bakan yardımcısı kaldı, ne eski milletvekili kaldı, ne sarayda danışman kaldı. Kim uçakta yanıma denk gelse. Hepsi de ‘Vah vah vah vah vah.’ Bir kişi de çağırıp kadını… Ya yalvarıyorum. İsmini de verdim. Bir AK Parti milletvekili gitsin ziyaret etsin ve sorsun yani. ‘Yalan atarsan serbest kalacaksın evladına koyacaksın’ deyip. Kimseyi kötülemem. Kaldığı ve yollandığı koğuş, hepsi bir tür suça sahip insanlar. Hani hepimizin tüylerini ürperten bir tür suça sahip insanlarla aynı koğuşta kalıyor. Şimdi abla kardeş oldular, sohbetler gelişti. Halen duruyor. Cezası dört yıl. Şu ana kadar yattığı alacağı cezaya yetiyor. O da alırsa. Ama ‘Ekrem İmamoğlu diye imza at, git’ deyip, bir sürüsü de imza attı böyle yani.”

“ÖNEMLİ OLAN KAMPANYAYI TOPLUMSALLAŞTIRMAK”

(Sandığı getirebileceğinize inanıyor musunuz? Erken seçim beklentiniz var mı?) “Şimdi ağzında suyla ateşe doğru giden karıncanın hikayesi niye anlatılıyor, biliyor musunuz? Ateşi yakanı unuttular. Karıncayı anlatıyoruz değil mi? Ben üstüme düşen görevi yapıyorum. 360 milletvekilim olmadan sandık gelmez. Yok 360 milletvekilimiz. AK Parti’nin elindeki 375’i 600’den düştüğünüzde AK Parti oy vermediği şekilde Meclis seçim kararı alamaz. İkinci seçenek Erdoğan’ın karar alması. O da almıyor. Bu şartlar altında ben sandığı istemek durumundayım. Benim hükümlülüğüm sandığı istemek. Onlar da şu ana kadar olduğu gibi sandıktan kaçıyorlar. Ama millet de kimin istediğini kimin istemediğini görüyor. Bunun da bir şeyi var yani. Şöyle düşünüyorum ben, hep arkadaşlarıma da söylüyorum. 19 Mart tarihinde işte seçim gününde yapılsaydı seçime yaklaşık bin gün vardı, bin 40 galiba. Şimdi seçime kaldı 740 gün. İlk 300 gün son 300 günden zor geçer. Son üç güne ne olacak? Paldır küldür bir seçim atmosferi. Hele hele oraya kadar kaçtılarsa bundan sonra Demirel Türkiye siyasi tarihinin en uzun seçim kampanyasını yapmıştı. 500 gündü herhalde. Onun da 300 günü direkt şeydeydi, ilk 500 gün diye ilan edildi. Biz şimdiye kadar 300 günlük seçim kampanyasını yaptık, kaldı 700 gün. Ne var bunda yani? Sonuna kadar devam edeceğiz. Önemli olan kampanyayı toplumsallaştırabilmek. Tüm CHP üyelerine, Ekrem İmamoğlu’na oy veren 15,5 milyona, imza veren 25,5 milyon kitleyi bu kampanyanın bir parçası yapabilmek. Ona yönelik çalışıyoruz. Dünya siyasi tarihinin en kalabalık, en uzun, en cesur, en katılımcı, en etkileşimli kampanyasını örgütlemeye çalışıyoruz. Bir yandan kampanyayı Genel Başkan ve parti yönetimleri, örgütler nezdinde sürdürüyoruz. Bir yandan da kampanyaya geniş kitlenin dahil edilmesine yönelik çalışmalar, projeler üzerinde, daha doğrusu artık kararını verdiğimiz projelerin hayata geçirilmesi evresindeyiz.”

“BU MİLLET RAKİBİNİ HAPSE ATAN BİRİSİNE, O MÜHRÜ BİR DAHA VERMEZ”

(Ekrem İmamoğlu’nun olmadığı bir seçim meşruiyeti tartışmalı bir zemin oluşturur mu?) “Yani aslında tartışma çok doğru bir yere evrildi. O açıdan çok memnunum. Böyle somutlandı, hatta ben ‘A-B-C-D-Z formüllerimiz veya planlarımız İmamoğlu’ derken de bunu söylüyordum. Neden? Şimdi çoğunluğu da muhalefetten iyi niyetlerinden de hiç şüphe etmediğim çok değerli yazar – çizer, aydın, gazeteci sohbet ediyoruz. Daha bundan aylar önce, daha Ekrem Bey tutuklanalı iki ay olmuş. ‘İmamoğlu aday olamazsa, ki olamayacağı anlaşılıyor, adayınız kim?’ Ya kardeşim adayınız kim diye bir şey yok, adayımız İmamoğlu. Sen ‘Ekrem İmamoğlu adayımız değil’ dediğin anda, o ihtimali çıkardığın anda artık Recep Tayyip Erdoğan’ın sırtından rakibini hapse atmış, rakibinden korkan, rakibini yenemeyeceği için ona iftira atan kişi olma sıfatını Erdoğan’dan arındırıyorsun, onu bundan kurtarıyorsun. Erdoğan’ın sırtındaki, rakibinden korkan ve o aday olmadığı için onunla yarışmaktan korktuğu için onu hapse atan kişi olma yükünden kurtarıyorsun. Diyorsun ki ‘Ekrem Bey olmazsa o olur.’ Hatta diyorlar ki bana ‘Sen olur musun?’ Ben niye olayım? Adayımız Ekrem İmamoğlu. Cesareti varsa onunla yarışsın. Aday gösterme gününe kadar adayımız Ekrem İmamoğlu. Önce bir Tayyip Bey karşısında Ekrem İmamoğlu’nu istememenin ve buna mani olmanın siyasi bedelini bir ödesin. Bu onun hanesine bir ciro edilsin. Ondan sonra Ekrem İmamoğlu aday olmazsa ne olacak meselesi o günün konusu. O güne kadar bizim adayımız Ekrem İmamoğlu. Ve Ekrem İmamoğlu’nun olmadığı seçimin meşruiyeti yoktur. Zira seçim partilerin gösterdiği adaylar arasında olur. Sırf ben değil, partim değil, 15,5 kişi oy verip aday göstermiş birisini. Hatta şöyle; Ekrem Bey bu sözleri söylemeden önce daha da ileri bir söz söylemiştim. Benim, bırakın partinin yetkili organlarının, Ekrem Başkan’ın bile Ekrem İmamoğlu’nun adaylığından vazgeçme hakkı yok. 15,5 milyon kişi aday göstermiş onu. Yani Ekrem Başkan ’Ben aday değilim’ diyemez şu anda. Mesela şöyle bir şey diyemez. ‘Tutuksuz yargılandığım takdirde aday olmayacağım.’ Kendi özgürlüğüyle adaylığını pazarlığa sokamaz. Çünkü artık o adaylık kendi adaylığı değil ki. Haşa böyle bir şeyi ne düşündük, ne düşünürüz. 15,5 milyon kişinin bizzat oy verdiği, 25,5 milyon kişinin de ‘Adayımı bırak sandığı getir, adayımı yanımda sandığı önümde istiyorum’ diyerek Erdoğan’a ıslak imzalı, bu binada hemen aşağıda bazen onu kamyona koyup şehir şehir de gezdiriyorum. 25,5 milyon. Ve bağımsız tarafsız kişiler tarafından da tutanak altına alındı. 25,5 milyon ıslak imza var oturduğumuz salonun altında. Bir alt katta, eksi 2’de. Ve bu şartlar altında Ekrem İmamoğlu dahil kendi adaylığından vazgeçemez. Veya bana diyorlar işte ‘Hükümetle pazarlık ettin mi, Ekrem İmamoğlu’nu aday göstermeme karşılığında?’ Böyle bir şeyin ne pazarlığı ne bilmem nesi olamaz. Ekrem İmamoğlu adaydır, mani olan siyasi bedeline katlanır. Bu millet rakibini hapse atan birisine, o mührü bir daha vermez. Ekrem Bey’in tarif ettiği de budur.”

“BAŞKA BİR PARTİNİN İÇİNE KARIŞMAMAK LAZIM”

“(Erken seçim ve Erdoğan’ın yeniden adaylığı) “Ben Erdoğan’ın yerinde olsam 2027’deki bu denklemlerle uğraşmak yerine 2026, ben ‘2025’in Kasım’ında’ demiştim tam iki buçuk yıldı, çok adilaneydi, ondan kaçtı. ‘2026’nın baharında’ derim. Bunu da Yeniden Refah Partisi, Sayın Erbakan önermişti. Bana da sordu, dedim ki ‘Madem hocanın oğlu, Erdoğan’ın hocasının oğlu, böyle bir önerisi var. Ben ona da varım. 2026’nın Mart’ında Nisan’ında, Mayıs’ında seçim yapsın.’ Erdoğan’ın deyimiyle ‘Bu iş huzur içerisinde çözülsün.’ Diyordu ya ‘Verin 400 milletvekili, bu iş huzur içerisinde çözülsün.’ Hakikaten verilmedi o 400 milletvekili, bir huzura eremedik. Ondan sonra şimdi ben olsam Erdoğan’ın yerinde, 2026’nın baharında gelirim, veririm desteğimi. Diğer taraftan ben tabii bir siyasi partinin Genel Başkanı olarak hani sorduğunuz soru çok önemli bir soru. Buna gazeteciler, siyaset bilimciler, siyaseti takip eden herkes bir şey söyleyebilir. Benim siyaset anlayışıma göre yani DEM Parti onu yapar, bunu yapar, yapamaz. O partinin kendi vereceği karar. AK Parti ile MHP’nin bugünkü meclis konjonktüründe 322 milletvekilleri var. İşte 360’a varmak için de 38 milletvekiline daha ihtiyaçları var. DEM Parti destek vermedikten sonra tablo zor görünüyor. DEM Parti’nin de Erdoğan’ın yeniden adaylığı ve erken seçimle ne düşündüklerini kendilerine sormak lazım. Siyasette muhalefetin bir konfor alanı vardır. İktidarın konfor alanı dardır. Bu AK Parti’nin kendi adını başardığı en önemli şey, benim en çok itiraz ettiğim şey Türkiye’de iktidarın konfor alanı var. Bugün ak dediğine kara diyor, bedeli yok. Zik – zak yapıyor, bedeli yok. U dönüşü yapıyor, bedeli yok. Muhalefetin en küçük tutarsızlığında ki muhalefetin konfor alanı bunları içerir. ‘Vay efendim, şöyledir, böyledir.’ O yüzden ben yine geleceğin iktidar namzeti partinin Genel Başkanı olarak, iktidar sorumluluğunda davranayım. Veya bugün anketlerin birinci partisi ve yerel seçmenlerin birinci partisi Genel Başkanı olarak, iktidar sorumluluğunda davranayım ve bence iktidarların tutarlı olmak gibi sorumlulukları var. AK Parti istisnai bir süreci yaşattı Türkiye’ye. O yüzden de bir diğer siyasi partinin içine hiçbir zaman karışmayayım.”

“EMEKLİYE VERİLEN SEFALET ÜCRETİNDEN BELLİ Kİ BU SENE ERKEN SEÇİM PLANLANMIYOR”

(İktidarın erken seçimi ne zamana planladığını nereden takip ediyorsunuz?) “Bu sene erken seçim niyetinin olmadığı emekliye verilen sefalet maaşından belli. Asgari ücrete verilen çok düşük zamdan belli. İşte toplumun diğer yaralı alanlarına yönelik hiçbir şey yapmıyor olmalarından belli. 2027’de erken seçim yapılmasına ilişkin mesele şu. İktidara ait çok sayıda yazar – çizer, kalem hep… Hatta bir ara hep sarayda pazarları yazılan yazılardan birinde de ‘2027 sonu ve sonbaharı olabilir’ diye de yazılmıştı. Çok sayıda yerde okuyoruz. Bu konuda güçlendirici olarak örneğin Türkiye’nin bir uçak gemisi inşası var. Bu uçak gemisinin balina gibi gövdesinin, taşıyıcı kaidesinin denize indirilmesi 2028 yılının sonuna doğru olacaktı. Bunun 2027 yılının eylülüne alındığı ve bunun için kaynaksa kaynak, takviyeyse takviye, elemansa eleman… ‘2027 Eylül’de uçak gemisinin gövdesi törenle indirilecek’ dediklerinden bu 2027 Ekim – Kasım’ını akıllarındaki bir tarih olarak görüyoruz. Yani sanki bu da o konuyu güçlendirici emarelerden bir tanesi. Uygulanan seçim ekonomisi ile ilgili mesela şeyi yakın takip ettim. Sayın Mehmet Şimşek’in Londra’da Bank of America’nın konferansında Türkiye’yle ilgili sunumunu yakından takip ettik. Her ne kadar ‘Seçim ekonomisi olmayacak’ diye söylese de 2026 yılında yaptıkları ve 2027 yılında yapacaklarına dair kullandığı ifadelerden 2027 yılının işte tüketici güven endeksinin artacağı, piyasada paranın biraz bollaşacağı, borçlanma maliyetlerinin düşeceği, faizlerin aşağı doğru çekilmesinden sonra o süreçte krediye ulaşım imkanlarının artırılacağı, yani bol paralı, satın alma gücünün arttığı bir seçim yılı tarif ettiğini de her ne kadar kendi cümleleriyle ‘Bir seçim ekonomisi uygulamayacağız’ dese de 2026’dan sonra 2027’de… Dündü galiba, Sayın Erdoğan’ın açıklaması. Emekliler tansiyonundan Erdoğan bizim de cümlelerimizle şey diyor, ‘Efendim sefalet ücretini kendi belediyelerinde vermesiler.’ Sefalet ücreti tanımı biliyorsunuz 20 bin lira için yapıldı. Bizim bırakın 20 bin lirayı, Erdoğan’ın 28 bin lirasını, kendi 39 bin liramızın altında belde belediyelerimiz hariç… Yani iki bin nüfuslu ve maaşı devlet tarafından ödenen, belde belediyesinin kendine ait bütçesi yok. Devletten ne gelirse onla maaş dağıtılan bir yer. CHP’li büyükşehirler, 21 il belediyesi ve ilçe belediyelerinde öyle sefalet ücreti vermiyoruz biz. Ama Erdoğan’ın dünkü cümlelerinde işte veya Sayın Bahçeli’nin cümlelerinde ‘Cumhur İttifakı’na güvenin, gelecek yıllarda çok daha rahat edeceğiz’ derken yani ‘Bu yıl katlanın, seneye rahatlayacaksınız ve kıymetli oylarınıza talip olacağız’ tonunu duyuyorum ben. (Erken seçim hazırlığı olarak okuyorsunuz bunu.) 2026’da bir erken seçim yapmama niyetini görüyoruz. Zaten hani COP zirvesi, NATO zirvesi 2026’ya planlandı. Sanki bir seçim yılı olarak planlamadıklarını görüyoruz. Planlamış olsalar memnun oluruz. Biz erken seçim istemeye devam edeceğiz. Ama biz erken seçim yürüyüşünü, koşusunu artan bir tempoyla sürdüreceğiz. Bu konuda son derece kararlıyız. Seçim gününe kadar tempomuzu bir öncekinden biraz daha artırarak devam edeceğiz.”