CHP Lideri Özgür Özel, Volkan Konak İçin Trabzon Maçka’da Düzenlenen Cenaze Törenine Katıldı

“VOLKAN KONAK’IN BİZE EMANETİ, ONURLU YAŞAMIDIR”

“BELEDİYELERİMİZİN KÜLTÜR-SANAT MEKÂNLARINDA İSMİNİ YAŞATACAĞIZ”

“ALLAH HEPİMİZE ONUN KADAR CESARET VE GÜÇLÜ BİR YÜREK VERSİN”

“BİZİM, BİZE ARTIK DAHA ÇOK İHTİYACIMIZ VAR, SIKI SIKI SARILACAĞIZ”

Cumhuriyet Halk Partisi Genel Başkanı Özgür Özel, hayatını kaybeden Sanatçı Volkan Konak’ın için Trabzon Maçka’da düzenlenen cenaze törenine katıldı. Burada konuşan Özel, “Hepimizin başı sağ olsun. Cenazelerde çokça söylenir, ‘Yeri dolmaz’ diye. Herhalde bu cümlenin, bu ifadenin en karşılık bulacağı, en söylenip de tam yerine geleceği yer varsa o da Volkan Konak’ın geride bize emanet ettiği onurlu yaşamıdır. Hepimize; ailesiyle, hemşerileriyle, arkadaşlarıyla, ülkenin bütün aydınlarıyla, bütün vatanseverlerle birlikte hissettikleri, yaşadıkları ve bize emanet ettiği hatıraları, şarkıları, onurlu yaşam hikâyesidir” dedi. Özel, şunları söyledi:

“İMAMOĞLU İÇİN “İMZA KOYMAM, KALBİMİ KOYARIM’ DEMİŞTİ”

“En son herhalde 1,5 – 2 ay önceydi, Atatürkçü Düşünce Derneği’nin ödül törenindeydik. ‘Yılın Sanatçısı’ ödülünü almıştı. O ödül alanlar arasındaydı, ben ödül verenler arasındaydım. Sohbet ettik. Bana sordu, dedi ki, ‘Ya günde bazen altı – yedi yerde elde mikrofon konuşuyorsun. Nereden geliyor bu?’ ‘Abi sen her söylediğinde, eline mikrofonu her aldığında biz ‘Bu nasıl bir yürek, bu nasıl bir ses, bu nasıl bir inanç, bu nasıl kendini paralaya paralaya hem duygusunu ifade etmek, hem sanatını icra etmek?’ diyoruz. Seninki marifet, bizimki değil’ dedim. ‘Benimki altı yaşındaydım, anaokulundaydım. Bir piyeste şiir okumak için dönem sonunda sahneye çıktım, elime bir mikrofon verdiler. Üçüncü dizede unuttum, tıkandım, attım mikrofonu içeri kaçtım, perdenin arkasına’ dedim. ‘Eee?’ dedi. Dedim ki, ‘Öğretmen geldi. Böyle beni bir tuttu iki omuzumdan. Aldı mikrofonu, verdi elime. Dedi ki, ‘Çık şimdi oraya ve bir daha da mikrofonu bırakma.’ Benim hikâyem bu’ dedim. ‘O gün bugün bu mikrofonu bırakmadım’ dedim. Yanımızda Emre Kongar vardı. Gülüştük, söyledik. Şimdi aklıma geldi mikrofon yaklaşırken. Aldık yine mikrofonu. Volkan Konak yolcu oluyor, hepimiz ondan ayrılıyoruz ve bir şeyler söyleyeceğiz. Herhalde altı yaşından sonra ilk kez böyle mikrofonu atıp kaçmak geldi içimden. Alıp da ne diyeceksin, nasıl veda edeceksin, Volkan Konak’a nasıl veda edeceksin? Dereler, ağaçlar, ormanlar, çocuklar, gençler, vatanseverler, bütün dostları, hepimiz öksüz kaldık. Vallahi yeri dolmaz. Onun yeri ne sanatta dolar, ne cesarette dolar, ne bu ülkenin aydınlık yarınlarını savunmakta dolar. İlk Ekrem İmamoğlu için, ben gelirken okunuyordu, Murat Çalık için ilk duyduğunda, ilk tepkiyi verenlerden o. Yine her zamanki gibi. Sonra 45-50 sanatçı İBB’de toplandı. Sağı, solu arıyorlar ‘İmza koyar mısın?’ diye. Onu aramışlar, yurt dışındaymış. Hatta uyuyormuş. ‘Nasıl?’ demiş. ‘Bir metin var, imza koyar mısın?’ demişler. ‘Oraya imzamı koymam, mürekkep koymam; kanımı koyarım, kalbimi koyarım’ demiş.”

“HER BELEDİYEMİZDE VOLKAN KONAK’I BİR ESERLE ANACAĞIZ”

“Çok özleyeceğiz. Biraz önce ailesine, enişteye söyledim. Ahmet Başkan, Trabzon’da en doğru mekân, cadde neresiyse oraya adını verecek ki burada yaşatacağız. Bugün bir yazı geliyor Cumhuriyet Halk Partili belediyelere. Sadece Ortahisar’da değil 413 belediyenin, kayyumdan elimizden ikisinin üçünü aldılar. Sözümüzün geçtiği ve oyumuzun, gücümüzün yettiği her belediyede Volkan Konak’ı bir eserle anacağız. Caddelerde anacağız, meydanlarda anacağız, ismini yaşatacağız. Ama bundan sonra kültürün ve sanatın yapılacağı, halktan yana sanatçıların sesini duyurabileceği mekânlar kazandırdıkça kentlere, adları hep Volkan Konak olacak, hep Volkan Konak’ı yaşatacağız. Allah hepimize onun kadar cesaret, onunki kadar güçlü bir yürek versin. O bir insanın taşıyamayacağı kadar çok yüklendi o güzel yüreğine. O kadar yürekliydi ki, o yürek bu kadar dayanabildi. Volkan Konak’ın başta ailesini, bütün hemşerilerini, onu seven herkesi, onun yüreğindeki büyük sevgiyle, büyük aşkla selamlıyorum. Başımız sağ olsun, Allah rahmet eylesin. Unutmayacağız, unutturmayacağız. Hepinizi selamlıyorum, hepinizi çok seviyorum. Bizim, bize artık daha çok ihtiyacımız var. Bizim, bize artık daha çok ihtiyacımız var. Sıkı sıkı sarılacağız, onun için başaracağız.”